“ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะ เนื้อนี่ผ่านการจัดการมาแล้ว บางทีมันอาจสะอาดกว่าเนื้อสัตว์ในตำแหน่งมิติของดาวครามเสียอีก!” เด็กชายตัวน้อยไม่เข้าใจว่าโฮสต์ของตนกำลังลังเลอะไร “อีกอย่าง เนื้อของสัตว์กลายพันธุ์พวกนี้มีพลังงานอยู่ด้วย ไม่ต่างจากตอนที่คุณดูดซับแก่นผลึกเท่าไรหรอก”
สีเฉียวพลันนึกขึ้นได้ “ถ้าอย่างนั้นยาทำความบริสุทธิ์ใช้ชำระล้างแก่นผลึกได้ไหม?”
เด็กชายตัวน้อยกลอกตา “เลิกคิดได้เลย พลังงานในแก่นผลึกเสถียรมาก มลพิษไม่แยกตัวออกมา ทั้งน้ำทั้งยาก็ซึมเข้าไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นทำไมแก่นผลึกชำระล้างที่แลกจากร้านค้าระบบถึงได้แพงนักล่ะ ก็เพราะการชำระล้างมันแพงน่ะสิ!”
“เสี่ยวถ่ง ร้านค้าระบบให้บริการชำระล้างแยกต่างหากได้ไหม?” ดวงตาสีเฉียวเป็นประกาย เธอยังมีแก่นผลึกที่ไม่ได้ชำระล้างอีกตั้งหลายก้อน ถ้าชำระล้างได้ก็คงดีไม่น้อย!
“โฮสต์ ตื่นได้แล้ว! คุณไม่มีแต้ม”
เจ็บจี๊ดถึงใจ สีเฉียวไหล่ตกทันที
ระบบว่า “อย่าโลภนักเลย แค่รู้ว่าเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ชำระล้างได้ก็พอแล้ว ยังคิดจะชำระล้างแก่นผลึกอีก!”
ก็จริง ถ้าเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ช่วยเพิ่มพลังพิเศษได้ก็ดีเหมือนกัน! สีเฉียวตัดสินใจเลิกคิดมาก
เธอปล่อยให้เสิ่นชิงเหอกับคนอื่น ๆ จัดการเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ต่อ ส่วนตัวเองถือเนื้อชิ้นที่เล็กที่สุดไปหาเซี่ยถิงหลาน ซึ่งกลับไปทำอาหารอีกครั้ง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เนื้อของสัตว์กลายพันธุ์สองตัวก็ผ่านการชำระล้าง ทั้งที่ตัวใหญ่โตมาก แต่กลับใช้ยาทำความบริสุทธิ์ไปเพียงขวดเดียว
สีเฉียวเดินวนรอบเนื้อที่จัดใส่ภาชนะเรียบร้อยแล้ว “ดูคุ้มอยู่เหมือนกันนะ ถ้าอย่างนั้นเราควรออกไปล่าสัตว์กลายพันธุ์เพิ่มไหม?”