"ลี่ตี้ทงเทียนเผา!"
"เมิ่งหู่หยิงผา ซาน!"
"หยานหวังซานเตี้ยนโส่ว!"
"ป้าหวังอิ๋งเจ๋อฉาน!"
...
หลังจากคุยกับจ้าวหมิงเฉิงจบ ลู่หย่วนก็ไม่ไปทำงานอีกเลย รอข่าวอยู่บ้าน พร้อมกับเรียนทักษะการต่อสู้จากคลิปในเน็ต
ตอนนี้เขามีแรงชก 2 ตัน ถ้าไม่เรียนทักษะการต่อสู้อะไรบ้าง ก็เสียของเปล่าๆ
เช่นเดียวกับวิชาการฝึก ร่ายรำที่มีเอฟเฟกต์พิเศษก็เป็นความลับของสำนักนักรบใหญ่ๆ แต่ทักษะการต่อสู้พื้นฐานบางอย่าง หาได้ไม่ยากในเน็ต
ยังไงซะ การต่อสู้ก็เป็นทักษะการเอาตัวรอดของมนุษย์มาตั้งแต่โบราณ!
ส่วนเรื่องโดนหักเงินเดือนเพราะไม่ไปทำงาน คิดว่าไอ้จ้าวหมิงเฉิงมันก็คงไม่กล้า
"ออกไปกินข้าวดีกว่า"
นั่งดูคลิปทั้งวัน พอรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นเวลาอาหารเย็นแล้ว ในตู้เย็นมีนอกจากไข่สองฟอง ก็มีแต่ขึ้นฉ่ายเหี่ยวๆ หนึ่งต้น
ปิดตู้เย็นดังปัง เปลี่ยนเสื้อผ้า เอาโทรศัพท์กับกุญแจใส่กระเป๋า แล้วลงไปหาอะไรกินข้างล่าง
ตอนนี้เป็นกลางเดือนกรกฎาคม อีกไม่นานก็จะถึงสิงหาคม ซึ่งเป็นช่วงที่เมืองฐานฉงหมิงร้อนที่สุด แม้จะบ่ายสามโมงกว่าแล้ว อากาศยังมีความร้อนอบอ้าวอยู่
แต่ลู่หย่วนกลับไม่รู้สึกอะไร
สำหรับร่างรบสุริยะแผดเผา ความร้อนขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย
"หืม?"
ออกมาจากประตูเหนือของชุมชน จะไปตลาดกลางคืนที่อยู่ห่างออกไปสองถนน ต้องเดินลัดตรอก กลางตรอก ลู่หย่วนต้องหยุดเดิน