ตูม~!
เสียงระเบิดดังสนั่น พลังแสงสีทองวาบหนึ่งพลุ่งพล่านออกมาจากร่างของลู่หย่วน ราวกับพายุที่ถาโถมไปทั่วทั้งห้องนอน
"สำเร็จแล้ว"
ครู่ต่อมา ลู่หย่วนลืมตาขึ้น สายตาเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
เส้นลมปราณนักสู้เส้นที่สอง เปิดแล้ว!
ยิ่งพลังลมปราณแข็งแกร่ง การเปิดชีพจรก็ยิ่งง่ายขึ้น
หลังจากเปิดเส้นลมปราณเส้นแรกได้ ลู่หย่วนก็ไม่ถูกกระทบจากร่างรบสุริยะแผดเผาอีกต่อไป ความเร็วในการฝึกฝนกลับมาเป็นปกติ
ในช่วงห้าวันที่ได้อิสระนี้ ยกเว้นคืนวันที่สาม เวลาที่เหลือส่วนใหญ่ใช้ไปกับการฝึกปราณ ในที่สุดเช้าวันที่ห้าก็เปิดเส้นลมปราณเส้นที่สองได้สำเร็จ
ถึงแม้จะเปิดได้เพียงสองเส้น แต่ในฐานะเส้นลมปราณระดับสิบ ตอนนี้ระดับพลังแท้ของลู่หย่วนถึง 20 แล้ว ซึ่งเหนือกว่านักสู้ธรรมดามาก!
"มาสิ"
สัมผัสพลังอันพลุ่งพล่านในร่างกาย ลู่หย่วนยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
...
...
เช้าวันที่ 6 สิงหาคม เวลาแปดโมง ค่ายฝึกนักสู้สมาคมซิงเฉิน
นักศึกษาที่เปิดเส้นลมปราณทั้ง 27 คน กลับมาประจำจุดครบตามเวลา
"งั้นแบ่งกลุ่มแบบนี้ละกัน"
ในห้องฝึกขนาดใหญ่ นักศึกษาถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มละเก้าคน แต่ละกลุ่มมีนายทหารฝึกหนึ่งคนรับผิดชอบ
ลู่หย่วนถูกแบ่งไปอยู่กลุ่มหนึ่ง และบังเอิญนายทหารฝึกที่รับผิดชอบก็คือเสินชิวปิง
หลังจากแบ่งกลุ่มเสร็จ ภายใต้การนำของบรรดานายทหารฝึก ทุกคนก็มาถึงห้องจำลอง
ในห้องกว้างใหญ่ เครื่องจักรเทอะทะเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ
"กลุ่มหนึ่งมาทางนี้"
แถวในสุดสุด เสินชิวปิงตะโกนเรียบๆ
ลู่หย่วนและคนอื่นๆ เดินเข้ามา หาเครื่องตามหมายเลขของตัวเอง
ลู่หย่วนเป็นหมายเลขหนึ่ง อยู่ตำแหน่งในสุดพอดี