เมื่อเห็นเฉินโม่ผลักประตูเข้ามาแล้วอ้างว่าตัวเองคือ “ไซเลนท์ไซธ์” ปฏิกิริยาแรกของเขาคือรู้สึกว่าถูกหลอก
เด็กมัธยมปลายอายุสิบเจ็ดสิบแปดคนหนึ่ง จะเป็นเงินกองทุนหลักระดับแนวหน้าที่กุมอำนาจในชุมชนนักเลงหุ้นได้อย่างไร
แต่เฉินโม่ใช้เวลาเพียงสิบนาที ก็ทำลายความหยิ่งผยองของเขาจนหมดสิ้น
เฉินโม่ไม่เสียเวลาทักทาย เปิดคอมพิวเตอร์ดึงใบเสร็จซื้อขายฉบับจริงของตัวเองออกมา แล้วทบทวนการเทรดที่ทำให้เจ้าเฉียงขาดทุนยับเยินในช่วงที่ผ่านมาอย่างไม่ไว้หน้า
“จุดเข้าซื้อของนายพึ่งพากราฟเทคนิคมากเกินไป แต่กลับมองข้ามสภาพคล่องของเงินทุนในภาพรวมกับจังหวะที่อารมณ์ตลาดสอดประสานกัน ในตลาดที่เป็นการแย่งชิงเงินก้อนเดิมแบบนี้ สิ่งที่นายทำไม่ใช่การเก็บหุ้นขึ้นจำกัด แต่เป็นการรับไม้ต่อให้เจ้ามือ วิสัยทัศน์ของนายไม่สมกับสัญชาตญาณในการเทรดที่มีเลยสักนิด”
เมื่อเผชิญกับการวิเคราะห์ที่เหมือนถูกโจมตีจากมิติที่สูงกว่า ประกอบกับทรัพย์สินสุทธิส่วนตัวระดับสิบล้านที่มีอยู่จริง เจ้าเฉียงก็ยอมศิโรราบอย่างสิ้นเชิง
เนื้อแท้ของเขาคือนักพนันที่ชื่นชมคนเก่ง พอพบว่าวิสัยทัศน์และเงินทุนของเด็กหนุ่มตรงหน้าลึกสุดหยั่งราวกับมหาสมุทร เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตัดสินใจติดตามอีกฝ่ายทันที
หลังดึงยอดฝีมือคนนี้มาอยู่ใต้สังกัดแล้ว เฉินโม่ก็เร่งเดินทาง พาเจ้าเฉียงบินตรงไปจิงตู้
ที่นี่คือหัวใจทางการเมืองและการเงินของประเทศ หากคิดจะสร้างจักรวรรดิทุนในอนาคต จุดเริ่มต้นก็ต้องอยู่บนยอดสูงสุด
ที่สำนักงานทะเบียนการค้าในจิงตู้ เฉินโม่ไม่รีรอแม้แต่น้อย ใช้ช่องทางด่วนจดทะเบียนบริษัททันที
ชื่อบริษัท: ไทชู
ไทชูไร้รูปไร้สสาร แต่เป็นจุดกำเนิดของจักรวาลและทุนทั้งปวง
เฉินโม่ถือใบอนุญาตประกอบกิจการฉบับใหม่เอี่ยม พาเจ้าเฉียงมาถึงศูนย์การค้าหุ้นทุนจิงตู้ สถานที่ที่ทุกตารางนิ้วมีค่าเทียบเท่าทองคำ
ที่นี่ ต่อให้เป็นห้องทำงานผู้บริหารขนาดเล็กเพียงไม่กี่สิบตารางเมตร ค่าเช่าก็แพงจนชวนให้ตกตะลึง
เฉินโม่ตรวจยอดเงินในบัตรธนาคาร ก่อนหน้านี้เขาให้เงินอาฉิวไปห้าแสน ให้เวยซานไปหนึ่งแสน ตอนนี้นับรวมทั้งหมดแล้ว เหลือกระแสเงินสดเพียงสี่แสน