รุ่งเช้าวันถัดมา ห้องพักครูชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนมัธยมอำเภออันดับหนึ่ง
วันทำงานวันแรกหลังหยุดยาววันชาติจีน แต่บรรยากาศในห้องพักครูกลับแปลกประหลาดและเงียบงันผิดปกติ
“ครูหลิว... มาดูเรียงความนี่หน่อยสิ”
ครูหวัง หัวหน้ากลุ่มสาระภาษาจีนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 กำกระดาษคำตอบวิชาภาษาจีนที่ผ่านมือครูหลายคนจนยับยู่ไว้ ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “บทความวิเคราะห์เรื่องวัฏจักรเศรษฐกิจที่เขียนอยู่นี่... มุมมองแบบนี้เด็กมัธยมปลายจะเขียนออกมาได้ยังไงกัน? นี่มันรายงานที่เอาไปลงนิตยสารการเงินรายสัปดาห์ได้เลยนะ!”
ครูหวังกลืนน้ำลาย ชี้ไปยังลายมือที่พลิ้วไหวบนกระดาษ “ถ้าไม่ติดเกณฑ์การให้คะแนนเรียงความสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันอยากให้คะแนนเต็มด้วยซ้ำ! คะแนนวิชาภาษาจีนเต็ม 150 เขาได้ตั้ง 130 คะแนน แค่เรียงความบทเดียวก็ทำคะแนนวิชาภาษาจีนสูงสุดของโรงเรียนแล้ว!”
เวลานี้อาจารย์ที่ปรึกษาหลิวเจี้ยนกั๋วกำลังจ้องตารางสรุปคะแนนรวมของทั้งห้องบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง จนแทบไม่ได้ยินว่าครูหวังพูดอะไร
เขารู้สึกว่าภาพตรงหน้ามืดวูบ หัวใจเต้นรัวราวกับกลองศึก
“อึก...”
หลิวเจี้ยนกั๋วกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก มองชื่อที่อยู่โดดเดี่ยวบนสุดของตาราง น้ำเสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายเสียดสีกัน “ครูหวัง... ไม่ใช่แค่ที่หนึ่งวิชาภาษาจีนหรอก... ลองดูคะแนนวิชาอื่นของเขาสิ...”
ครูผู้สอนอีกหลายคนที่อยู่ข้าง ๆ โน้มตัวเข้ามาดู แล้วสูดลมหายใจเฮือกพร้อมกันทันที
คณิตศาสตร์: 150 คะแนน (เต็ม)! ภาษาอังกฤษ: 150 คะแนน (เต็ม)! ภาษาจีน: 130 คะแนน! วิทยาศาสตร์รวม: 245 คะแนน! คะแนนรวม: 675 คะแนน!
“ที่หนึ่งของห้อง... อันดับสามของโรงเรียน?!” ครูคณิตศาสตร์ร้องเสียงหลง ลูกตาแทบถลน “เห็นชัด ๆ ว่าเด็กคนนี้เว้นข้อใหญ่ของวิทยาศาสตร์รวมไว้หลายข้อ แต่แค่คะแนนภาษาจีน คณิตศาสตร์กับภาษาอังกฤษก็สูงจนน่ากลัวขนาดนี้แล้ว! ถ้าเขาตั้งใจทำวิทยาศาสตร์รวมอีกสักหน่อย คงได้ที่หนึ่งแบบทิ้งอันดับสองของโรงเรียนไปหลายสิบคะแนนแน่!”