ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วมองฮั๋วหนานซวิน “วันนี้ภรรยาเล่ยจี้บ้านข้าง ๆ บอกว่า คุณอยู่ในกองทัพแล้วยังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเหรอ”
ฮั๋วหนานซวินตอบ “ใช่ครับ ถึงจะไม่ใช่นักศึกษามหาวิทยาลัยภาคปกติ แต่ผมได้งานนี้มา ก็เกี่ยวข้องกับวุฒิการศึกษานี้มากครับ”
แววตาผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วเปี่ยมด้วยความปลื้มใจที่ลูกชายเอาการเอางาน ก่อนถามต่อ “วันนี้คุณไปรายงานตัวแล้วเหรอ”
ฮั๋วหนานซวินพยักหน้า
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วถาม “ได้งานแน่นอนแล้วใช่ไหม”
ฮั๋วหนานซวินตอบ “ครับ”
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วจึงเผยสีหน้าดีใจออกมา
แต่พอเห็นยานยานนั่งอยู่บนตักฮั๋วหนานซวิน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มองซ้ายมองขวาด้วยความสงสัย สีหน้าของเขาก็หม่นกังวลลงอีกครั้ง ก่อนถามว่า “ถ้าคุณมีลูกคนที่สอง งานจะหายไปหรือเปล่า”
ก่อนหน้านี้มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งในศาลากลางตำบลมีลูกเกินนโยบาย ถูกปรับห้าพันหยวน แถมยังถูกไล่ออกจากราชการ เรื่องนี้ลือกันไปทั่วตำบล
ฮั๋วหนานซวินตอบ “ใช่ครับ”
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วขมวดคิ้ว แม้แต่สูบยาเส้นก็ไม่รู้สึกหอมอีกต่อไป เขาเคาะกล้องยาสูบ สีหน้าหนักอึ้งไปทั้งตัว
“พ่อ แม่ ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วครับ” ฮั๋วหนานซวินพูด “ลูกชายหรือลูกสาวก็เหมือนกัน พ่อกับแม่ไม่ต้องกังวลว่าผมจะไม่มีคนส่งเสียตอนแก่หรอกครับ”
“ใช่แล้ว!” ฮั๋วเสี่ยวถิงที่ยืนพิงกรอบประตูฟังอยู่พูดเสริม “อีกอย่าง ใครจะไปรู้ว่านโยบายในอนาคตจะเปลี่ยนไหม บางทีอีกไม่นานนโยบายวางแผนครอบครัวอาจถูกยกเลิกก็ได้!”
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วพูดทันที “เป็นไปไม่ได้! นโยบายวางแผนครอบครัวเป็นนโยบายพื้นฐานของชาติ จะยกเลิกได้ยังไง!”