ท่านพ่อเปิดประตูด้วย ข้านี่เอง!

ตอนที่ 18 ท่านพ่อ เปิดประตูหน่อย ข้าเอง!

7 นาที· 1.5K คำ

เรือนที่ไร้ผู้คนดูทรุดโทรมอย่างหนัก

ส่วนการใช้เงินจ้างบ่าวมาดูแลเรือนน่ะหรือ แม่ทัพยากจนอย่างเขาที่แม้กางเกงจนขาดยังเสียดายไม่ยอมทิ้ง จะทำเรื่องเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?

เซี่ยฉงส่งกองกำลังมาซ่อมแซมเรือนทันที ที่สำคัญคือไม่ต้องเสียเงิน

เหล่าบุรุษร่างกำยำทำงานคล่องแคล่ว พวกเขาขนเครื่องเรือนที่ชำรุดออกมา ของชิ้นใดซ่อมได้ก็ซ่อมแซมแล้วนำกลับมาใช้ ส่วนชิ้นใดซ่อมไม่ได้ก็ผ่าเป็นฟืนเผา

พวกเขาขึ้นไปบนหลังคา ตรวจดูแผ่นกระเบื้องและชายคา...

จวนแม่ทัพพลันมีชีวิตชีวา ผู้คนวุ่นวายกับงานซ่อมแซม

เซี่ยฉงเข้าไปดูห้องต่าง ๆ ในเรือน

เรือนในจวนแม่ทัพไม่ใหญ่นัก มีสามห้องกับโถงใหญ่หนึ่งแห่ง

พื้นที่ส่วนใหญ่ของจวนเป็นลาน ด้านหน้ามีลานใหญ่แห่งหนึ่ง ด้านหลังก็มีอีกแห่ง

เมื่อขนเครื่องเรือนที่ชำรุดออกไปแล้ว ภายในเรือนก็ดูโล่งขึ้นมาก มีของบางอย่างที่ต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

อย่างเช่นเครื่องนอน

ดังนั้นเขาจึงต้องพาฉินหว่านหว่านไปซื้อผ้าห่มและของจำพวกนั้นด้วย

เซี่ยฉงพาคนขึ้นไปบนหลังคา เคาะตอกซ่อมแซมกระเบื้องที่รั่ว

ฉินหว่านหว่านนั่งยองอยู่ในลาน มืออวบเล็กถือกิ่งไม้จิ้มพื้นไปมา

นางพบรังมดอยู่ตรงมุมลาน ยามนี้กำลังใช้หนอนเขียวตัวเล็กที่เก็บมาจากพงหญ้าป้อนมดอยู่

เข่อเข่อยืนอยู่บนศีรษะฉินหว่านหว่าน “เห็ดบางชนิดขึ้นอยู่ข้างรังมด วันหลังลองดูว่าจะปลดล็อกพันธุ์เห็ดได้หรือไม่ รสชาติอร่อยยิ่ง”

ฉินหว่านหว่านจึงเฝ้าอยู่ข้างรังมด ไม่ให้ท่านลุงทั้งหลายเหยียบโดน นางอยากกินเห็ดแสนอร่อยที่เข่อเข่อพูดถึง

หลังซ่อมหลังคาเสร็จ เซี่ยฉงปัดฝุ่นตามตัว ล้างมือและล้างหน้า ก่อนพาเจ้าตัวน้อยออกไปซื้อของ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป