พวกนางต้องพึ่งพาบิดามารดายามอยู่บ้าน ครั้นออกเรือนก็ต้องพึ่งสามีและบุตร สตรีไม่อาจตั้งตัวเป็นหลักของครอบครัวได้ หากบุรุษในบ้านตายจากไปโดยไม่มีบุตรชาย ต่อให้ญาติฝั่งสามียึดบ้านไป พวกนางก็ไร้หนทางร้องทุกข์
ยังต้องระแวดระวังคนคิดร้ายที่อาจปีนกำแพงเข้ามาขโมยของยามค่ำคืน หรือกระทั่งล่วงเกินพวกนาง การใช้ชีวิตเพียงลำพังสำหรับสตรีช่างยากลำบากและเต็มไปด้วยอันตราย
บุตรสาวที่ให้กำเนิดมาก็ต้องใช้ชีวิตเช่นเดียวกับตนในภายหน้า
มีเพียงเด็กชายเท่านั้นที่จะไม่ต้องเผชิญความทุกข์เหล่านั้น มารดาที่รักบุตรอย่างแท้จริง ไหนเลยจะอยากให้บุตรต้องทนทุกข์
ดังนั้นพวกนางจึงอยากให้กำเนิดบุตรชายเช่นกัน
เด็กชายสามารถเป็นใหญ่ในบ้านได้ ต่อให้มีเรื่องทุกข์ใจมากมาย อย่างน้อยก็ไม่ต้องไปทนทุกข์ในบ้านผู้อื่น
แต่พวกนางก็ชอบเด็กหญิงตัวน้อยอย่างหว่านหว่านมากจริง ๆ
ยิ่งเห็นก็ยิ่งชอบ
「วันนี้ต้องไปดูตัวแล้ว ไม่รู้ว่าผลจะเป็นเช่นไร」
ระหว่างพูดคุยกัน ก็มีคนเอ่ยถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น
「พวกเขาจะยอมรับพวกเราโดยไม่รังเกียจจริงหรือ」เหล่าเด็กสาวต่างกังวลใจ
เพราะแม่ทัพเซี่ยช่วยชีวิตพวกนางไว้ พวกนางจึงรู้สึกดีกับทหารชายแดนไม่น้อย
อีกทั้งไม่อาจครองตัวเป็นโสดไปชั่วชีวิตได้ ยามนี้การที่พวกนางสามารถเลือกเองได้นับเป็นพระคุณใหญ่หลวงแล้ว
ฉินหว่านหว่านอุ้มเข่อเข่อ ตั้งใจเงี่ยหูฟังพี่สาวทั้งหลายพูดคุยกัน
「ดูตัวอะไรกันหรือ」
นางเอ่ยถามด้วยความสงสัย
「ก็คือไปพบเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาของท่านพ่อเจ้า หากถูกใจกัน พวกเราก็จะแต่งเข้าไปตั้งครอบครัว」