ทางเหนือของเมืองฮาเค่อมีป่าเซ่อหลานโอบล้อมอยู่
หมอกขาวลอยอวลระหว่างพงไพร เงาไม้ไหวระริก อากาศชื้นปนกลิ่นหญ้าสดและกลิ่นสาบของสัตว์ป่า
เลนออกค้นหาร่องรอยของสัตว์มารเพียงลำพังในป่า
ระหว่างทางก็มีคนอื่นเห็นเลนเตรียมอุปกรณ์พร้อม จึงอยากร่วมกลุ่มด้วย ทว่าหลายครั้งเพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจไม่ได้กลับน่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์ป่าเสียอีก
ป่าเซ่อหลานเป็นพื้นที่ล่าสัตว์มารสำหรับมือใหม่ แบ่งออกเป็นเขตนอก เขตกลาง และเขตใน
สัตว์มารในเขตนอกมีจำนวนค่อนข้างกระจัดกระจาย อีกทั้งระดับยังต่ำ อยู่ราว 1-10 ส่วนใหญ่เป็นพวกที่เอาตัวไม่รอดในเขตกลาง จึงหนีมาอยู่เขตนอก
«เจอแล้ว...»
เลนซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ มองกระต่ายตรงหน้าที่ตัวใหญ่เพียงเท่าท่อนแขน... มันคือสัตว์มารระดับล่างสุดของป่าแห่งนี้ กระต่ายตาแดง
ข้อดีของสัตว์มารชนิดนี้คือขยายพันธุ์ได้รวดเร็วมาก เนื้อก็นุ่มอร่อย
ส่วนข้อเสียก็คือ... มันเคลื่อนไหวเร็วมาก หากโจมตีไม่ถึงตายในการโจมตีครั้งเดียว ดวงตาของมันจะเปลี่ยนเป็นสีแดง แล้วเข้าสู่โหมดคลุ้มคลั่ง
เลนใช้เวลานานกว่าจะพบกระต่ายตาแดงที่อยู่ลำพัง อย่างไรเสียภารกิจของต้นไม้โลกก็ไม่ได้กำหนดว่าต้องล่าสัตว์มารชนิดไหน เลือกตัวที่จัดการง่ายไว้ก่อนย่อมดีกว่า
เขาสูดลมหายใจลึก ปรับจังหวะการหายใจ ความทรงจำจากชาติก่อนที่เคยฝึกยิงธนูพลันผุดขึ้นมา ปลายนิ้วออกแรงเล็กน้อย ง้างสายธนูจนสุด แล้วเล็งปลายศรไปยังลำตัวของกระต่ายตาแดงอย่างมั่นคง
«ขึ้นสาย เล็ง...» เลนพึมพำ ดวงตาจดจ่อแน่วแน่
ฟิ้ว~~~~
ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศไปพร้อมเสียงลมเบา ๆ ก่อนจะปักลงในดินข้างกระต่ายตาแดงอย่างแม่นยำ!
«จี๊ด!»
กระต่ายตาแดงตกใจจนหูตั้งชัน ดวงตาสีแดงดุจทับทิมเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก มันถีบขาทั้งสี่แล้วพุ่งเข้าไปในพงหญ้าหนาแน่นราวสายฟ้าสีเทา เพียงพริบตาก็หายลับไป
【วิชายิงธนูขั้นต้น I: เพิ่มอัตราความแม่นยำ 1% และเพิ่มความเสียหาย 1 หน่วย】
«อย่าเพิ่งไปสิ!» เลนยื่นมือออกไปรั้งไว้ แต่กระต่ายไม่คิดสนใจคำรั้งของเขา
«ดูท่าจะต่างจากในเกมอยู่บ้างสินะ?»
เลนเดินไปอย่างจนใจ ดึงลูกธนูที่ปักอยู่ในดินออกมา เช็ดให้สะอาดแล้วเก็บกลับเข้ากระบอกใส่ลูกธนู
ถ้าเป็นในเกม ต่อให้เป็นมือใหม่ที่เพิ่งสร้างบัญชี ก็ไม่มีทางยิงกระต่ายพลาด
แต่หลังจากยิงออกไปเมื่อครู่ ความเข้าใจเรื่องธนูของเขาก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
ลองอีกสักสองครั้งก็น่าจะยิงได้ดั่งใจแล้ว
เวลาราวหนึ่งชั่วโมงผ่านไป เสียงแหวกอากาศแหลมคมก็ดังขึ้นอีกครั้งในป่า
ลูกธนูปักเข้ากลางหน้าผากกระต่ายตาแดงอย่างแม่นยำ มันตายคาที่
【ค่าประสบการณ์ +3】
«ในที่สุดก็สำเร็จ»
เลนผ่อนลมหายใจยาว ความสามารถในการเรียนรู้ของเขาในโลกนี้ดีกว่าตอนอยู่ดาวสีครามไม่น้อย
แผงภารกิจของต้นไม้โลกกะพริบเล็กน้อย ความคืบหน้าจาก 0/3 เปลี่ยนเป็น 1/3
เขาเดินไปข้างซากกระต่าย ดึงลูกธนูเก็บไว้ จากนั้นชักดาบโค้งที่เอวออกมาแล้วผ่ากะโหลกกระต่ายอย่างคล่องแคล่ว
เขาหยิบผลึกมารขนาดเท่าเมล็ดข้าวสารที่เปล่งแสงริบหรี่ออกมาจากข้างใน
ผลึกมารระดับต่ำขนาดเท่านี้ขายได้ถึงก้อนละ 10 เหรียญทองแดง สะสมไปเรื่อย ๆ ก็เป็นเงินก้อนใหญ่ได้เหมือนกัน
«ยังขาดอีกสอง...»
เขาพึมพำพลางเก็บผลึกมารเข้าเป้สัมภาระของระบบ แล้วขึ้นสายธนูอีกครั้ง ก่อนย่องฝีเท้าเบาราวสายลม หายเข้าไปในเงาไม้
ไม่นานนัก พุ่มไม้ก็ไหววูบอีกครั้ง
กระต่ายตาแดงสองตัวกำลังก้มแทะใบอ่อนเคียงข้างกัน โดยไม่รู้เลยว่ามีลูกธนูดอกหนึ่งเล็งพวกมันอยู่เงียบ ๆ จากเงาไม้
ฟิ้ว! ฟิ้ว!!
ลูกธนูสองดอกพุ่งทะลุศีรษะของกระต่ายตาแดงในพริบตา กระต่ายทั้งสองกระตุกอยู่บนพื้นครู่หนึ่ง ก่อนจะนิ่งสนิท
【ทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ได้รับการยอมรับจาก «เรนเจอร์»....】
ฝ่ามือของเลนเปล่งแสงริบหรี่ จากนั้นแสงก็เริ่มมืดคล้ำลงเล็กน้อย เสียงของต้นไม้โลกดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง
【ความเข้ากันได้กับธาตุวิญญาณในปัจจุบันถึงระดับ 3 สามารถรับอาชีพพิเศษ: เรนเจอร์ล่าวิญญาณ】
นี่มัน... อาชีพซ่อนเร้นงั้นหรือ?!
เลนตาเป็นประกาย นี่คือรูปแบบพื้นฐานพิเศษของอาชีพเรนเจอร์เริ่มต้น นั่นคือเรนเจอร์ล่าวิญญาณ
เช่นเดียวกับนักรบศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอก มันเป็นอาชีพพื้นฐานที่ต้องทุ่มเงินมหาศาลถึงจะได้มา....
ดูเหมือนว่าตอนนี้กฎเกณฑ์เรื่องการเปย์เงินอย่างไร้เหตุผลทั้งหมดจะได้รับการเติมเต็มโดยเส้นโลกแล้ว
เท่าที่เห็นในตอนนี้ เงื่อนไขการเป็นเรนเจอร์ล่าวิญญาณคือ ต้องมีธาตุวิญญาณอยู่ในระดับหนึ่งเมื่อเปลี่ยนอาชีพครั้งแรก
«น่าสนใจดี...»
เลนพึมพำ ข้อความแจ้งเตือนจากต้นไม้โลกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง
【ต้องการเปลี่ยนอาชีพเป็น: เรนเจอร์ล่าวิญญาณหรือไม่】
【ใช่!】
【ได้รับทักษะ: ล่าวิญญาณ, ศรแยกวิญญาณ, ผนึกวิญญาณรับใช้】
【ชื่อ: เลน·โคลส์
ระดับ: 1 (9/100)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อายุ: 22
ทรัพย์สิน: 3 เหรียญเงิน
ชื่อเสียง: 10 (ช่างตัดเสื้อที่พอมีชื่อเสียงในเมืองฮาเค่อ)
อาชีพ: เรนเจอร์ล่าวิญญาณ
- ทุกครั้งที่สังหารเป้าหมายหนึ่งตัว จะได้รับแต้มวิญญาณ 1 แต้ม สูงสุด 5 แต้ม (เพิ่มขึ้นตามระดับ) สามารถใช้แต้มวิญญาณเพื่อเพิ่มผลพิเศษให้ทักษะได้
- ขอบเขตการรับรู้กว้างขึ้น ล็อกเป้าหมายได้แม่นยำยิ่งขึ้น เพิ่มอัตราความแม่นยำและความเสียหายระยะไกล 5% เพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ 10%
พลังชีวิต: 130/130
พลังต่อสู้: 60/60
พลังเวท: 120/120
แต้มวิญญาณ: 0/5
ค่าสถานะ: พละกำลัง: 6, ความคล่องแคล่ว: 9, ความแข็งแกร่ง: 6, จิตใจ: 9, ปัญญา: 6, เสน่ห์: 9; โชค: 8
พรสวรรค์: ช่างตัดเสื้อ II - มีฝีมือด้านตัดเย็บพอใช้ มีโอกาส 5% ที่คุณภาพของเสื้อผ้าที่ผลิตจะเพิ่มขึ้น
วิชายิงธนูขั้นต้น I - เพิ่มอัตราความแม่นยำ 1% และเพิ่มความเสียหาย 1 หน่วย
ความเข้ากันได้ของธาตุ: วิญญาณ III
คุณสมบัติพิเศษ: ไม่มี
ทักษะ: ล่าวิญญาณ I (ติดตัว): เมื่อเปิดใช้งาน จะมองเห็น «ร่องรอยวิญญาณ» ที่สิ่งมีชีวิตทิ้งไว้ในสภาพแวดล้อมได้ (ใช้พลังเวท 10 หน่วยต่อนาที)
- สามารถประทับตราวิญญาณไว้บนเป้าหมาย (นาน 15 นาที) เป้าหมายที่มีตราวิญญาณจะเผยตำแหน่งของตนเอง และทุกครั้งที่ได้รับความเสียหายจากผู้ร่าย จะได้รับความเสียหายเพิ่มอีก 10%
ศรแยกวิญญาณ I (0/100): ใช้พลังเวท 30 หน่วย อัดพลังวิญญาณเข้าไปในลูกธนู เมื่อยิงถูกจะสร้างความเสียหาย 110% ของพลังโจมตี และทำให้เกิด «แรงสะเทือนวิญญาณ» จนชะงักชั่วครู่ หากเป้าหมายมีตราวิญญาณ จะได้รับความเสียหายเพิ่มอีก 80%
ผนึกวิญญาณรับใช้ I (0/100): สามารถกักวิญญาณของผู้ตายมาเป็นข้ารับใช้ ระดับห้ามสูงกว่าตนเองเกิน 10 ระดับ จำนวนที่กักไว้ได้ในปัจจุบัน (0/1) ระยะกักวิญญาณ 200 เมตร】
«ล่าวิญญาณ!»
ทักษะนี้ราวกับสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในกระดูก เขาไม่ต้องคิดก็เอ่ยออกมาได้ทันที
ทันทีที่สิ้นเสียง เปลวไฟสีน้ำเงินจาง ๆ ก็พลันลุกวาบขึ้นในดวงตาของเลน แม้จะริบหรี่ แต่กลับเห็นได้ชัดอย่างประหลาด
ชั่วขณะถัดมา โลกทั้งใบดูราวกับถูกคลุมด้วยฟิลเตอร์พิเศษ
«ชัดเจนเหลือเกิน...»
ในทุกพื้นที่ที่สายตามองเห็น ร่องรอยวิญญาณนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นบนอากาศ พงหญ้าและผืนดิน ทอดไปตามเส้นทางที่สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหว แล้วคดเคี้ยวมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า
นอกจากนี้ ยังมีแสงริบหรี่สองกลุ่มลอยอยู่ใกล้ ๆ เป็นวิญญาณตกค้างของกระต่ายตาแดงที่เขาล่าไปเมื่อครู่
«พอดีเลย ลองทักษะใหม่ดู»
เขาล็อกเป้าหมายไปยังวิญญาณตกค้างกลุ่มหนึ่ง เพียงขยับความคิดเบา ๆ โซ่ตรวนวิญญาณเกือบโปร่งใสก็พุ่งออกจากฝ่ามือ รวดเร็วราวสายฟ้า แทงตรงเข้าไปในวิญญาณตกค้างของกระต่ายตาแดงตัวนั้น
【ผนึกวิญญาณรับใช้】
ในชั่วพริบตา ความเชื่อมโยงที่เลือนรางสายหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับวิญญาณตกค้าง
เลนถึงกับมองเห็นภาพจากสายตาของกระต่ายตาแดงได้ เขาขยับความคิดเพียงเล็กน้อย
วิญญาณตกค้างของกระต่ายตาแดงที่ถูกกักไว้ยกขาหน้าขึ้นทันที แล้วเดินเร็ว ๆ มาหาเขาอย่างว่าง่าย
【เผ่าพันธุ์: กระต่ายตาแดง (ถูกกักไว้แล้ว)
พลังโจมตี: 5
พลังป้องกัน: 1
พลังชีวิต: 20/20】
ค่าสถานะของมันต่ำกว่ากระต่ายที่ยังมีชีวิตอยู่เสียอีก คงหวังให้มันต่อสู้ซึ่ง ๆ หน้าไม่ได้ แต่เอาไว้ก่อกวนหรือล่อศัตรูก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี
เลนยื่นมือไปบีบกระต่ายตัวนี้ มันเย็นเฉียบและแทบไม่มีน้ำหนัก
นี่คือร่างวิญญาณหรือ?
แต่ทำไมฉันถึงสัมผัสมันได้ล่ะ?
เลนไม่เข้าใจ เลนตกตะลึงอย่างยิ่ง
แต่... จนถึงตอนนี้ พอได้เห็นกระต่ายร่างวิญญาณตัวนี้ เขาถึงรู้สึกจริง ๆ ว่าตนได้มาอยู่ในโลกเหนือธรรมชาติแล้ว... ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
«มีเจ้าตัวเล็กนี่อยู่เป็นเพื่อน ระหว่างล่าก็ไม่เหงาแล้ว»
เลนจับจ้องร่องรอยวิญญาณขนาดใหญ่หลายสาย ตอนนี้ตนมีความสามารถอยู่บ้างแล้ว จะลองไปจัดการสัตว์มารที่แข็งแกร่งกว่าก็ได้
เขายกมือชี้ กระต่ายตาแดงร่างวิญญาณที่ถูกกักไว้ก็เข้าใจเจตนาทันที มันพุ่งไปข้างหน้าอย่างแผ่วเบาเพื่อสำรวจเส้นทาง
เลนกำคันธนูไม้เถาแน่น ปลายนิ้วแตะลูกธนูไว้ แล้วเดินลึกเข้าไปในป่าเซ่อหลานทีละก้าวตามทิศทางที่ร่องรอยวิญญาณทอดไป
ครู่ต่อมา เลนก็หยุดฝีเท้า ร่องรอยวิญญาณหนาแน่นนับไม่ถ้วนไขว้ทับกันพุ่งเข้าหาเขา กลิ่นอายเข้มข้นจนแทบจับตัวเป็นรูปร่าง
เห็นได้ชัดว่าเขาบุกเข้ามาในถิ่นรวมตัวของสิ่งมีชีวิตบางชนิดแล้ว
เขารีบย่องให้เบาที่สุด กระโดดขึ้นไปเกาะต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ ซ่อนตัวท่ามกลางกิ่งใบหนาทึบ พร้อมควบคุมกระต่ายตาแดงร่างวิญญาณให้สำรวจต่อไป
ไม่นานนัก เมื่อมองผ่านภาพที่แบ่งปันมาจากกระต่ายวิญญาณ รูม่านตาของเลนก็หดลงเล็กน้อย
บนลานโล่งเบื้องหน้า หมาป่าตาเวทกว่า 20 ตัวมีขนสีม่วงดำทั่วร่าง ดวงตาตั้งตรงกลางหน้าผากเปล่งแสงเรืองรอง พวกมันแยกเขี้ยวคำรามต่ำ ๆ ล้อมกรอบกลุ่มนักผจญภัยสี่คนเอาไว้
เพ่งมองให้ดี... ผู้นำกลุ่มคือโซเรน เทย์เลอร์