ทีมของโซเรน เทย์เลอร์มีสมาชิกทั้งหมด 4 คน
นอกจากตัวโซเรนเองแล้ว ยังมีอัศวินชายผู้ถือโล่ นักเวทหญิงผมสีน้ำเงินในชุดคลุมดำ และนักบุญหญิงผมสีทองในชุดคลุมขาว
นักบุญสาวคนนั้นสะดุดตาเป็นพิเศษ ราวกับหลุดมาจากคนละเรื่องกับคนอื่น ๆ
เส้นผมสีทองอ่อนนุ่มสลวยทิ้งตัวลงบนแผ่นหลัง เหนือศีรษะยังมีเส้นผมชี้โด่ขึ้นมาอย่างกระฉับกระเฉง
ชุดคลุมนักบุญสีขาวแต่งแต้มด้วยลวดลายสีทองอ่อน ต่อให้เป็นชุดคลุมหลวม ๆ ก็ยังปิดบังรูปร่างที่โดดเด่นเกินใครไม่มิด
ใบหน้างดงามประณีต ผิวเนียนผ่อง คอยาวระหง ดวงตาสีฟ้าใสกระจ่างแทบไร้มลทิน
เลนมองเธอเพียงแวบเดียว ก่อนจะเบือนสายตาออกอย่างเงียบ ๆ
พูดตามตรง องค์ประกอบของทีมนี้เรียกได้ว่าหรูหราไม่น้อย
ก่อนหน้านี้เลนไม่เคยเห็นนักบุญในเมืองนี้เลยสักคน...
แต่โชคร้ายที่พวกเขาดันมาเจอฝูงหมาป่าตาเวทที่กำลังคลุ้มคลั่งเข้า...
เดิมทีหมาป่าตาเวทกลุ่มนี้อาศัยอยู่ในเขตชั้นกลางของป่าเซ่อหลาน ทว่าหลังจากพ่ายแพ้ในการแย่งชิงอาณาเขตเมื่อไม่นานมานี้ ก็ถูกฝูงสัตว์เวทที่แข็งแกร่งกว่าขับไล่ออกจากถิ่นเดิม
สูญเสียอาณาเขต ทั้งยังหาเหยื่อได้ไม่พอกินติดต่อกันหลายวัน
ความหิวโหย ความเหนื่อยล้า และความคลุ้มคลั่งจากการพ่ายแพ้ในการแย่งชิงอาณาเขต ทำให้หมาป่าตาเวทกว่ายี่สิบตัวอยู่ในสภาพที่พร้อมจะกระโจนเข้าใส่และฉีกทึ้งสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่พบเห็น
แล้วพวกมันก็บังเอิญเจอกับกลุ่มของโซเรนที่กำลังล่าสัตว์อยู่ในป่า...
เลนซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้ มองคนทั้งสี่ที่ถูกฝูงหมาป่าล้อมไว้จากด้านล่าง แล้วก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที
เอาจริงดิ...โชคร้ายขนาดนี้ ยังมาเจอตัวเอกได้อีกเรอะ???
ต้องรู้ก่อนว่าป่าเซ่อหลานทั้งผืนมีพื้นที่กว่าสามพันตารางกิโลเมตร!
สามพันตารางกิโลเมตรนี่มันใหญ่แค่ไหนน่ะหรือ?
แค่สุ่มโยนคนสองคนเข้าไปในป่า ขอเพียงเดินไปคนละทิศทางคลาดกันนิดเดียว ชาตินี้ก็อาจไม่มีวันเดินชนกันแล้ว
ต้องเป็นโชคชะตาแบบไหนถึงทำให้ทั้งคู่มาเจอกันได้...
อืม เลนไม่ได้คิดจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องของพวกเขา
อย่างแรก เขาไม่อยากเข้าไปพัวพันกับตัวเอกจริง ๆ อย่างที่สอง...ต่อให้คิดจะช่วย เขาก็ไม่มีฝีมือพอ
หมาป่าตาเวทพวกนี้ส่วนใหญ่อยู่ในระดับ 6 ถึง 7 ค่าพลังชีวิตเฉลี่ยเกิน 200 แต้ม แถมยังเคลื่อนที่ได้รวดเร็วมาก
ที่น่าปวดหัวกว่านั้นคือ หมาป่าตาเวทเป็นสัตว์เวทที่อยู่รวมกันเป็นฝูงโดยธรรมชาติ
ถ้ามีพวกเดียวกันอยู่ใกล้ ๆ หลายตัว ความเร็ว ความกระหายในการโจมตี หรือกระทั่งความสามารถในการต่อสู้โดยรวมก็จะเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ
ตัวเขาเป็นแค่ไก่อ่อนระดับ 1 ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป...เดี๋ยวก็ได้ตายแหงแก๋อยู่ตรงนี้
ขณะที่เลนกำลังจะหันหลังเผ่น จู่ ๆ ก็มีเสียงกระแทกทุ้มหนักดังขึ้นจากด้านหลัง
เขาหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วก็ยืนตะลึงงัน...
หมาป่าตาเวท 5 ตัวกระโจนเข้าใส่โซเรนแทบจะพร้อมกัน เขี้ยวคมงับแขน ไหล่ และขาของเขาแน่น ก่อนจะกดร่างทั้งร่างให้ล้มลงกับพื้นอย่างแรง
แม้จะได้รับการรักษาและเสริมพลังจากนักบุญ แต่แถบพลังชีวิตเหนือศีรษะของโซเรนก็ยังลดลงไปกว่าครึ่งภายในเวลาไม่กี่วินาที
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย???
ตามหลักแล้ว ถึงตอนนี้โซเรนจะมีระดับแค่ 3 แต่ค่าสถานะเฉลี่ยของหมอนี่สูงถึง 14 แต้ม
แถมยังมีดาบในศิลา อาชีพนักรบศักดิ์สิทธิ์ และคุณสมบัติอาชีพสุดเหลือเชื่ออีกเป็นพรวนของผู้กล้าหนุนหลัง
โซเรนระดับ 3 ต่อให้ต้องสู้กับผู้มีอาชีพทั่วไประดับ 10 ก็ยังไม่น่ามีปัญหา...
ไม่น่าถูกหมาป่า 5 ตัวกดลงกับพื้นได้สิ!
ล้อกันเล่นหรือไง???
“ไม่สิ...”
เลนหรี่ตาลง
“หมอนี่ต้องแกล้งทำแน่ ๆ”
ก็เป็นตัวเอกนี่นา~
สิ่งที่ชอบทำที่สุดไม่ใช่แกล้งทำเป็นอ่อนแอ แล้วจู่ ๆ ก็ระเบิดพลังจนคนรอบข้างอ้าปากค้างหรอกหรือ?
พล็อตแบบนี้เขาคุ้นเคยสุด ๆ
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เลนก็หันหลังกลับโดยไม่ลังเล
อยากแสดงก็เชิญแสดงไป
ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่แล้ว
แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เขาก็อดหันกลับไปมองไม่ได้
แถบพลังชีวิตของโซเรนลดลงเหลือสองในห้าส่วนแล้ว
เชี่ย
เชี่ยเอ๊ย!
เชี่ยเอ๊ย!!!
จะตายจริง ๆ แล้วเหรอ?!
สีหน้าเลนเปลี่ยนไปทันที
ผู้กล้าจะมาตายที่นี่ไม่ได้นะ!
ต้องรู้ก่อนว่าเนื้อเรื่องหลักของเกมทั้งเกม 《พันธสัญญามารราตรี》 หลังจากนี้อีกตั้งครึ่งหนึ่งต้องอาศัยหมอนี่เป็นคนดำเนินเรื่อง
ถ้าผู้กล้าตาย แล้วใครจะไปปราบบอสตัวสุดท้าย?
ใครจะไปจัดการมารราตรี?
ใครจะไปช่วยโลก?
ไม่มีผู้กล้าแล้ว เกมนี้จะผ่านได้ยังไงวะ!
【ผู้กล้าตาย＝เกมผ่านไม่ได้＝ตัวเองกลับไปไม่ได้】
“บ้าจริง!”
“ผู้กล้าจอมไร้ประโยชน์นี่มาจากไหนกัน!”
เลนสบถ ก่อนรีบปลดคันธนูไม้เถาวัลย์ออกมา พาดลูกธนูขึ้นสายพร้อมกับควบคุมวิญญาณกระต่ายตาแดงที่อยู่ไม่ไกลให้พุ่งเข้าหาโซเรน
วิญญาณกระต่ายตาแดงพุ่งผ่านข้างหมาป่าตาเวทหลายตัวอย่างรวดเร็ว
【ล่าวิญญาณ】
ตราวิญญาณทีละดวงที่มีเพียงเลนเท่านั้นมองเห็น ปรากฏลงบนตัวหมาป่าตาเวททั้ง 5 อย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน หน้าต่างค่าสถานะของหมาป่าตาเวทตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
【หมาป่าตาเวท
ระดับ: Lv7
พลังชีวิต: 200/200
พลังโจมตี: 32
พลังป้องกัน: 8
พละกำลัง: 9; ความว่องไว: 14; ความแข็งแกร่ง: 9; พลังจิต: 5; สติปัญญา: 4
ทักษะ:
ขย้ำ I: สร้างความเสียหายเท่ากับ 120% ของพลังโจมตี
ล่าเป็นฝูง I: หมาป่าตาเวทแต่ละตัวที่อยู่ใกล้จะเพิ่มความเร็วเคลื่อนที่และความกระหายในการโจมตีเล็กน้อย สูงสุด 10 ชั้น
จ้องมองด้วยเนตรเวท I: จ้องเป้าหมายชั่วครู่ มีโอกาสทำให้เป้าหมายที่มีพลังจิตต่ำเกิดความหวาดกลัวหรือเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง
กระหายเลือด I: เมื่อโจมตีเป้าหมายที่มีพลังชีวิตต่ำกว่า 30% จะสร้างความเสียหายเพิ่มอีก 15%】
ความว่องไว 14 แต้ม
เมื่อรวมกับโบนัสจากทักษะล่าเป็นฝูงที่ซ้อนกันถึง 10 ชั้น ความเร็วของพวกมันก็สูงกว่าสัตว์เวทระดับ 7 ทั่วไปมากแล้ว
ปลายนิ้วที่ง้างสายธนูของเลนคลายออก!
“ศรแยกวิญญาณ!”
ฟิ้ว!
ลูกธนูดอกแรกพุ่งแหวกอากาศออกไป
ตามด้วยดอกที่สองและสาม ซึ่งหลุดจากสายแทบจะไล่เลี่ยกัน
ลูกธนูสามดอกที่ห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณสีฟ้าอ่อนพุ่งผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ ก่อนจะเข้าเป้าดวงตาของหมาป่าตาเวทสามตัวอย่างแม่นยำ
ฉึก!
ฉึก!
ฉึก!
เสียงลูกธนูดังขึ้นติดกันสามครั้ง หัวธนูจมลึกเข้าไปในเบ้าตาของหมาป่าในพริบตา
【-147!】
【โจมตีจุดอ่อน! (ไม่สนพลังป้องกันบางส่วน และสร้างความเสียหายเพิ่มเติม)】
【-143!】
【จุดอ่อน!】
【-139!】
【จุดอ่อน!】
【เป้าหมายติดสถานะเลือดไหล...】×3
【ความชำนาญทักษะ +3】
“อาวว!”
หมาป่าตาเวทสามตัวส่งเสียงร้องโหยหวนพร้อมกัน
ความเจ็บปวดทำให้พวกมันคลายปากโดยสัญชาตญาณ แล้วถอยกรูดออกไปอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อหมาป่าตาเวทสามตัวคลายการกดทับ แรงกดดันที่โซเรนต้องเผชิญก็ลดลงมาก
เขาคำรามลั่น ก่อนพลิกตัวลุกขึ้นอย่างแรง ใช้แขนทั้งสองเหวี่ยงหมาป่าตาเวทอีกสองตัวที่เกาะอยู่บนร่างให้กระเด็นออกไป
เมื่อยืนได้มั่นคงแล้ว โซเรนก็มองไปทางที่ลูกธนูพุ่งมาทันที
เขามองเห็นเงาของเลนลาง ๆ ผ่านยอดไม้และกิ่งก้าน
โซเรนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าให้เขาอย่างหนักแน่น
แต่เลนไม่ได้ตอบรับ เขาล้วงถุงควันซึ่งระบบมอบให้ก่อนหน้านี้ออกมาจากกระเป๋าเป้
จำนวนหมาป่าตรงหน้ายังมากเกินไป ของที่ระบบให้มาชิ้นนี้นอกจากจะช่วยบดบังทัศนวิสัยแล้ว ยังปิดกั้นกลิ่นของสัตว์ร้ายพวกนี้ได้ดี เหมาะจะใช้ช่วยให้พวกเขาหนีไปที่สุด
ถึงหมาป่าตาเวทจะเคลื่อนที่เร็ว แต่ถ้าพวกมันมองไม่เห็นและดมกลิ่นตำแหน่งของพวกเขาไม่ได้ การไล่ตามให้ทันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก
วินาทีถัดมา
แสงสีทองเจิดจ้าพลันส่องสว่างไปทั่วทั้งผืนป่า
“หืม?”
เลนชะงักมือ
เขาเห็นโซเรนจับดาบในศิลาด้วยมือทั้งสองข้าง บนคมดาบพลันเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าเป็นสาย
พลังศักดิ์สิทธิ์อันเข้มข้นรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว
จากนั้นโซเรนก็เหวี่ยงดาบไปข้างหน้าอย่างแรง!
“ฟันแสงศักดิ์สิทธิ์!!!”
ลำแสงกระบี่สีทองขนาดมหึมากวาดไปตามพื้น
ใบไม้ตลอดทางถูกกระแสลมพัดปลิว ดินกระจายฟุ้ง แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าปกคลุมสนามรบไปเกือบครึ่ง
หมาป่าตาเวทราวยี่สิบตัวถูกซัดกระเด็นพร้อมกัน
หมาป่าตาเวทสามตัวที่เลนทำให้บาดเจ็บสาหัสอยู่ก่อนแล้ว ยิ่งสิ้นลมหายใจทันทีที่แสงศักดิ์สิทธิ์กวาดผ่านร่าง
【สังหารหมาป่าตาเวท ได้รับค่าประสบการณ์ +15】
【สังหารหมาป่าตาเวท ได้รับค่าประสบการณ์ +15】
【สังหารหมาป่าตาเวท ได้รับค่าประสบการณ์ +15】
“เชี่ย!”
ดวงตาของเลนเป็นประกาย
“ผู้กล้าโคตรเก่งเลย!”
ระดับ 3!
หมอนี่เพิ่งระดับ 3 เองนะ!
กลับใช้ทักษะต่อสู้วงกว้างขนาดนี้ได้แล้วเหรอ?
สมกับเป็นผู้กล้าจริง ๆ
แบบนี้สิถึงจะถูก!
เลนมองค่าประสบการณ์ที่ได้รับ แล้วก็ครุ่นคิดขึ้นมาอีกครั้ง...
เดี๋ยวก่อน
ค่าประสบการณ์ 15 แต้ม?
นี่มันหมาป่าตาเวทระดับ 7 เลยนะ
ตามวิธีคำนวณค่าประสบการณ์ดั้งเดิมของเกม หมาป่าตาเวทระดับ 7 หนึ่งตัวควรให้ค่าประสบการณ์พื้นฐานประมาณ 30 แต้ม
บวกค่าประสบการณ์เพิ่มเติมจากความต่างของระดับ 6 ขั้นเข้าไปอีก 30×1.6...
ตามปกติแล้ว เขาน่าจะได้รับค่าประสบการณ์อย่างน้อยราว 48 แต้มสิ
สีหน้าเลนพลันคล้ำลง
ไม่จริงน่า...
หรือเพราะคนที่โจมตีครั้งสุดท้ายคือโซเรน เขาเลยได้ค่าประสบการณ์มาแค่บางส่วน?
พอคิดถึงตรงนี้ เลนก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที
เมื่อครู่เขายิงศรแยกวิญญาณไปตั้งสามดอก!
อุตส่าห์ลงแรงทำให้พวกมันบาดเจ็บหนัก สุดท้ายกลับโดนโซเรนใช้ทักษะวงกว้างกวาดไปหมด
“ผู้กล้าบ้าบอเอ๊ย...”
เลนเหลือบมองโซเรนอย่างห่อเหี่ยว
แล้วสีหน้าก็เขียวคล้ำไปเลย
โซเรนที่เมื่อครู่ยังดูองอาจ กวัดแกว่งดาบฟาดหมาป่าตาเวทไปกว่าสิบตัว ตอนนี้กำลังใช้มือทั้งสองข้างยันดาบในศิลาที่ปักอยู่บนพื้น หอบหายใจอย่างหนัก
แถบพลังต่อสู้เหนือศีรษะหมดเกลี้ยง
ค่าพลังเวทก็เหลืออยู่อีกไม่มาก
“...”
เลนเงียบงัน
ใช่สิ
เขาน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว
ไม่ว่าอย่างไรโซเรนก็เป็นแค่ระดับ 3
ต่อให้อาชีพเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ ต่อให้มีอาชีพพิเศษอย่างผู้กล้าหนุนหลัง
ทักษะต่อสู้วงกว้างระดับนี้ก็ไม่มีทางไร้ผลข้างเคียง
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนที่เขาจะมาถึงที่นี่ เห็นได้ชัดว่าพวกนั้นต่อสู้กับฝูงหมาป่ามานานแล้ว
สภาพของโซเรนแต่แรกก็ไม่ค่อยดีนัก
ฟันแสงศักดิ์สิทธิ์เมื่อครู่แทบจะรีดพลังต่อสู้ที่เหลืออยู่ของเขาจนหมด
มุมปากเลนกระตุกทีละนิด
“เพราะงั้น...”
“แกเท่ได้แค่นี้ครั้งเดียวเองเรอะ?”
ผู้กล้าจอมไร้ประโยชน์นี่มาจากไหนกันวะ!!!