ระบบร้องงึมงำสองครั้ง "ฉันมีสิทธิ์ไม่มากนัก แต่พลังวาสนาที่เธอเก็บได้ในโลกเล็ก ๆ นี้ ฉันไม่แบ่งเลย จะให้เธอทั้งหมด"
"ต่อไปไม่ว่าเธอจะเกิดใหม่ หรือฝึกฝนต่อ ก็จะติดตัวพลังวาสนาเหล่านี้ไปด้วย"
มือของเหรินถังหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง "แล้วตัวเธอล่ะ? จะมีผลกระทบอะไรไหม?"
"ฉันก็ไม่ต้องการพลังวาสนานี่นา ฉันเป็นระบบนี่" เสียงเล็ก ๆ นุ่ม ๆ ของระบบอ่อนโยน ปนกับความเขินอายเล็กน้อย
"อีกอย่างเธอดีกับฉัน ไม่เคยรังเกียจที่ฉันโง่ ไม่เคยรังเกียจที่ฉันจุกจิก"
"เธอเป็นโฮสต์คนแรกของฉัน ฉันอยากให้เธอไปได้ดี"
"ที่จริงพลังวาสนาเป็นแค่ตัวช่วยอัปเกรด ถ้าเธอทำภารกิจได้ดี ฉันก็อัปเกรดได้เร็วขึ้น จะไปแย่งพลังวาสนาที่ถังถังหามาอย่างยากลำบากทำไมล่ะ"
เหรินถังก้มหน้าลง แสงตะวันยามเย็นนอกหน้าต่างตกกระทบข้างแก้มของเธอ
ระบบเล็ก ๆ ตัวนี้ โง่ก็โง่ จุกจิกก็จุกจิกจริง ๆ แต่กลับจริงใจกับเธอมากกว่าคนเป็น ๆ อย่างซูเนี่ยนเสียอีก
ความระแวงในใจจางลงไปบ้าง
ถึงจะไม่มีต้นไม้ท่านปู่บนเขา ไม่มีเหล่าภูตน้อย ในโลกที่แปลกหน้านี้ ที่แท้เธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียว
เหรินถังเอ่ยปากปลอบมัน "อย่าเสียใจเลย แค่ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ"
ระบบสูดจมูก "อะไรที่ว่าต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ?"
เหรินถังกวาดกลีบดอกไม้บนโต๊ะมารวมกัน "เรื่องชั่วโมงพละน่ะ ตั้งแต่กลุ่มต่อต้านไม่มาเรียนทั้งกลุ่ม ฉันก็คาดเดาเหตุการณ์ทั้งหมดที่ตามมาได้แล้ว"
"ฟางจ้าวหยางมองฉันไม่พอใจมานานแล้ว พอเรื่องชั่วโมงพละเกิดขึ้น เขาต้องฉวยโอกาสผลักฉันให้ตกเป็นเป้าสายตาอย่างแน่นอน"
"ฉันก็เลยถือโอกาสนั้น เช็คชื่อให้ทุกคนว่าเต็ม"