เหลือค่าพลังวาสนาอีกนิดหน่อย เหรินถังพยายามดึงขึ้นไปอีก แต่ค่าใช้จ่ายในการแลกเปลี่ยนกลับแพงขึ้นเป็นเท่าตัวหลายเท่า
เสียงเล็ก ๆ นุ่ม ๆ ของระบบดังขึ้น "ถังถัง การแลกเปลี่ยนพลังวาสนาเป็นแอตทริบิวต์นั้น แก่นแท้คือการใช้พลังวาสนากลบเกลื่อนการตรวจสอบของกฎเกณฑ์ แล้วฉันถึงจะแอบส่งแอตทริบิวต์วิญญาณของเธอกลับคืนไปให้ได้"
"ยิ่งถึงช่วงท้ายวิญญาณของเธอยิ่งสมบูรณ์ กฎเกณฑ์ก็ยิ่งรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้มาจากโลกนี้ได้ชัดขึ้น จะต้องใช้พลังวาสนามากขึ้นเพื่อหลอกฟ้าลวงตา"
"หลัง 70% ไปแล้ว ค่าใช้จ่ายจะมากกว่าเดิมสิบเท่าขึ้นไป และยิ่งขึ้นไปก็ยิ่งยากขึ้น"
เหรินถังตอบในใจ "ไม่เป็นไร แค่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ตอนนี้ ก็น่าจะพอแล้ว"
พอสำหรับเส้นทางที่เธออยากเดินตั้งแต่แรก
อย่างเงียบเชียบ ผิวของเหรินถังก็ขาวขึ้นอีกเฉด เอวก็เล็กลงอีกหนึ่งรอบ หน้าอกอวบอิ่มขึ้น ความเย้ายวนที่ซ่อนอยู่ในกระดูกก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นอีกนิด
เธอเงยหน้าขึ้น มองผู้ชายที่กำลังลากเธอเดินไปข้างหน้า
แผ่นหลังของเขาสูงใหญ่และเย็นชา เสื้อเชิ้ตสีดำถูกเหน็บไว้ในกางเกงสแล็ค เข็มขัดรัดเอวคอดที่ดูแข็งแรง
ปลายผมด้านหลังถูกตัดสั้นมาก ดูเย็นชาและเฉียบคม
ซือหลินไม่หันกลับมาตลอดทาง ลากเธอเข้าไปในห้องพักผ่อนส่วนตัวของตึกสภานักเรียน แล้วโยนเธอไปที่หน้าโต๊ะทำงาน
หลังของเธอกระแทกขอบโต๊ะ เจ็บแปลบ ๆ เธอต้องใช้สองมือยันโต๊ะไว้เพื่อทรงตัว