"คุณซือ ต้องวัดอุณหภูมิก่อนค่ะ" ฉินโจวยื่นเทอร์โมมิเตอร์ให้
ซือหลินรับมา ดึงผ้าห่มลงเล็กน้อย หนีบเทอร์โมมิเตอร์ไว้ใต้รักแร้ของเธอ
สาวน้อยหดตัวลงเล็กน้อย ขมวดคิ้ว "หนาว"
"เดี๋ยวก็หายหนาว" เขายื่นมือปอยผมของเธอไปไว้หลังหู "ทนหน่อยนะ"
เธอทำปากจู๋ พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ เปลือกตาปรือลงอีกครั้ง ใกล้จะหลับเต็มที
ฉินโจวยืนอยู่ข้างเตียง ก้มหน้ารอ
สายตาหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะกวาดผ่านกองเสื้อผ้าที่ปลายเตียง เข็มขัดหนังของผู้ชายวางพาดอยู่บนกระโปรงจีบ หัวเข็มขัดเป็นประกายเย็นเฉียบ
เขานับเวลาในใจ ไม่กล้ามองนาน
ห้านาที ซือหลินดึงเทอร์โมมิเตอร์ออกมาดู ขมวดคิ้วแน่น "คราวก่อนก็อุณหภูมินี้ ไข้ขึ้น แต่ไม่ลดสักที"
ฉินโจวรับเทอร์โมมิเตอร์มาดู "คุณผู้หญิงคนนี้ร่างกายอ่อนแอเกินไป ถึงแม้จะเป็นแค่ไข้ขึ้น แต่ก็ต้องฉีดยา"
ซือหลินไม่พูดอะไร กอดเธอไว้ในอ้อมแขน คางวางบนหัวของเธอ
ภาพคราวก่อนที่เข็มแทงเข้าหลังมือเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่ายังคงชัดเจน
เร็วขนาดนี้ จะต้องเจออีกแล้วเหรอ?
ฉินโจวหยิบถุงน้ำเกลือและเข็มฉีดยาออกจากกล่องยา จัดการแขวนอย่างชำนาญ
จากนั้นเขาก้มลง ประคองข้อมือของเหรินถังขึ้น
เส้นเลือดของเธอยังเล็กมาก เล็กจนแทบมองไม่เห็น ต้องตบสองทีถึงจะเห็นตำแหน่งชัด
สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดผ่านหลังมือ ความเย็นทำให้เธอหดมืออีกครั้ง
"อย่าขยับ" ซือหลินกดไหล่เธอไว้
ปลายเข็มเล็งไปที่ผิวหนัง แล้วแทงเข้า