อีกฝั่งหนึ่งในห้องพักผ่อน
เหรินถังวางชามเปล่าลงบนโต๊ะกาแฟ ริมฝีปากบางขบเข้าหากันเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นจัดกระโปรงให้เรียบร้อย พร้อมพูดว่า "ฉันกลับก่อนนะ"
เธอก้าวออกไปเพียงครึ่งก้าว ข้อมือก็ถูกคว้าไว้
ซือหลินจับข้อมือเธอดึงกลับมา ร่างเล็กของเด็กสาวเสียหลัก เอนตกลงไปนั่งบนตักของเขาพอดี
"รีบอะไร" มือข้างหนึ่งของเขาโอบเอวเธอไว้ อีกมือหนึ่งหยิบลูกอมผลไม้ขึ้นมาจากโต๊ะกาแฟ แกะกระดาษห่อออก แล้วส่งเข้าปากเธอ
เหรินถังอ้าปากรองรับลูกอมเข้าไป รสชาติหวานของสตรอว์เบอร์รีกลบความขมของยาลงไป
เด็กสาวมีความสุขจนหรี่ตาลง พูดเสียงอ้อแอ้ "รสสตรอว์เบอร์รี"
เขาถาม "อร่อยไหม?"
เธอพยักหน้า
ซือหลินจ้องมองเธอ
หญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักเขา ตัวเล็กทั้งคน กระโปรงชุดนักเรียนแผ่กระจายอยู่บนเข่าของเขา
ดวงตารูปอัลมอนด์คู่นั้นเป็นประกายระยิบระยับ อมลูกอมอยู่อย่างนั้นทั้งซื่อทั้งนุ่มนวล
ชวนให้คนละสายตาไม่ได้
ซือหลินคิด นี่คือของเขา
เขาก้มหน้าลงในท่าที่มือยังจับคางเธออยู่ แล้วอมแก้มที่นูนขึ้นมาข้างหนึ่งของเธอไว้
เด็กสาวถูกจูบจนร้องเสียงหลงออกมา "อื้ม..." โดยไม่รู้ตัวอยากถอยหนี แต่ท้ายทอยก็ชนเข้ากับฝ่ามือของเขา
มืออีกข้างของซือหลินรออยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว ประคองต้นคอเธอไว้อย่างมั่นคง ริมฝีปากขยับมาที่ปากเล็กของเธอ ลิ้นใหญ่ลูบไล้ตามซอกริมฝีปากเธอเบา ๆ ได้ลิ้มรสความหวานของสตรอว์เบอร์รี
เธอเอียงหน้าหลบไปทางด้านข้าง เสียงนุ่มนวล "ลูกอมยังไม่กินหมดเลย"
"ฉันขอลองชิมหน่อย" เสียงเขาต่ำมาก ริมฝีปากตามมาทันที อมริมฝีปากล่างของเธออีกครั้ง