เหรินถังหยุดชะงัก หันกลับไปมองเธอ "ฉันไม่ได้เข้าข้างใคร คณะกรรมการลงโทษกลุ่มต่อต้านไปแล้ว แค่ปรับโทษก็จบ ไม่ต้องให้พวกเธอมาทำตัวเป็นยอดคนแทนเทพเจ้าหรอก"
"ถ้าอยากออกหน้า ก็ไปหาหลินเสี่ยวกุยกับฟางจ้าวหยางตรงๆ เลย จะไปรังแกคนอื่นทำไม?"
พูดจบ ก็ไม่สนใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะมีปฏิกิริยายังไง พยุงซูเนี่ยนเดินต่อไปข้างหน้า
พ้นจากฝูงชน ซูเนี่ยนพูดเบาๆ ว่า "ขอบคุณนะ"
เหรินถังไม่พูดอะไร
ซูเนี่ยนก้มหน้า เข่ายังเจ็บอยู่ เดินกะเผลกๆ "แต่แบบนี้เธอช่วยฉัน คณะกรรมการทางนั้นจะ..."
"ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้" เหรินถังตัดบท
ซูเนี่ยนก็ไม่พูดต่อ ร่างบางๆ พิงตัวเหรินถังไว้
เหรินถังนิ้วที่จับแขนเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย
ผู้หญิงคนนี้อ่อนแอเกินไป ทั้งอ่อนแอทั้งขี้ขลาด แต่ดันวิ่งนำหน้าตามหลินเสี่ยวกุยไปได้
หลินเสี่ยวกุยมีแสงฮีโร่นางเอก แต่ซูเนี่ยนไม่มี
สุดท้ายเลยจบลงอย่างน่าเวทนา
โรงพยาบาลโรงเรียนก็ถึงในไม่ช้า
เหรินถังส่งซูเนี่ยนให้พยาบาลประจำโรงเรียน แล้วหันหลังเดินออกไปเลย
ซูเนี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องตรวจ มองแผ่นหลังของเหรินถังแต่ไกล
เหมือนกับครั้งแรกที่หลินเสี่ยวกุยผู้ซื่อตรงเข้ามาช่วยเธอ เป๊ะเลย
เหรินถังกับเสี่ยวกุยเป็นเพื่อนสนิทกัน บางทีอาจจะมาเป็นสายอยู่ในคณะกรรมการก็ได้
นี่คือความคิดที่เรียบง่ายที่สุดของซูเนี่ยน