ในเวลาเดียวกัน ย่านเมืองเก่า
ตรอกเก่าแคบมาก รถบูแกตติของซือหลินจอดอยู่ริมถนน ตัดกับกำแพงที่สีหลุดลอกและถนนหินปูที่ขรุขระอย่างสิ้นเชิง
เขาทุบพวงมาลัยแรงๆ เสียงแตรดังขึ้นอย่างกระทันหันในตรอกเก่า
ป้าๆ หลายคนตกใจ หันมามองแวบหนึ่ง แล้วก็รีบหันกลับไป
รถหรูขนาดนี้ ผู้ชายแบบนี้ กับตรอกเก่าทรุดโทรมเส้นนี้ มันห่างกันคนละหลายชั้นชนะ เธอแค่มองก็รู้สึกว่าล่วงเกิน
ซือหลินพิงพนักพิง มองกำแพงที่ด่างดำ ราวเหล็กขึ้นสนิม เสื้อผ้าเก่าๆ ที่ตากไว้นอกหน้าต่างนอกรถ
ในสภาพแวดล้อมที่สกปรกรกรุงรังแบบนี้ จะเลี้ยงเด็กสาวเรียบร้อยอย่างเหรินถังออกมาได้ยังไง?
ผิวเธอขาวขนาดนั้น ดวงตาคมคิ้วสะอาดขนาดนั้น เวลายืนคู่กับลิลลี่แห่งหุบเขาในร้านดอกไม้ เหมือนหล่นจากอีกโลกหนึ่งมาอย่างกระทันหัน
มือถือสั่น ข้อความของเผยเหิงเด้งขึ้นมา: "ซือหลิน แบล็กลิสต์ล่าสุด นายดูยัง?"
ซือหลินขมวดคิ้ว แบล็กลิสต์? เขาไม่ได้สนใจสิ่งนั้นมานานแล้ว
เมื่อไม่กี่เดือนก่อนเขายังคิดว่าแบล็กลิสต์กับไวต์ลิสต์เป็นสิ่งที่สนุกที่สุดในโรงเรียน แต่ตอนนี้แม้แต่กดเปิดก็ยังขี้เกียจ
เขาเปิดหลังบ้านฟอรัม หน้ารายชื่อแบล็กลิสต์เด้งขึ้นมา ชื่ออันดับบนสุดพุ่งเข้าตา: เหรินถัง
รูม่านตาของซือหลินหดตัวลงทันที
เขาจ้องชื่อสองตัวนั้นอยู่นานหลายวินาที ในหน้าอกมีอะไรบางอย่างลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง
ซือหลินกดโทรหาเผยเหิงทันที
"ใครเอาไปลง?" เสียงเขาเย็นยะเยือก
ปลายสายเผยเหิงเงียบไปครู่หนึ่ง "เป็นจี้เหยียน เขาบอกว่าเห็นไม่ได้ที่นายถูกผู้หญิงคนหนึ่งจับหัวหมุน"