ไฟในร้านดอกไม้ยังสว่างอยู่ตลอดคืน
ในตึกเก่าแก่ที่ไม่ไกลกันนัก แสงไฟในห้องของหลินเสี่ยวกุยก็ไม่ได้ดับลงเช่นกัน
เธอนั่งอยู่ที่ขอบเตียง บนมือถือคือหน้าฟอรัมของเซิ่งหลาน
เมื่อก่อน ซือหลินไม่เคยมาหาเธอเองแบบนี้
วันนั้นเขาจู่ ๆ ก็เรียกเธอไปที่ห้องทำงาน บอกว่าจะคบหา ต้องให้เธอยุบกลุ่มชาวบ้าน
ตอนนั้นเธอถูกของฟรีชิ้นใหญ่นั่นกระแทกจนมึนงง โฟกัสอยู่ที่ความยินดีที่ได้เข้าใกล้เขามากขึ้นอีกหนึ่งก้าว
แต่พอใจเย็นลง ตอนนี้เธอก็คิดได้เรื่องหนึ่ง เขาเป็นคนแบบนั้น จะมาสนใจเธอทันควันไม่ได้
ข้อเท็จจริงก็พิสูจน์แล้ว พวกเขามีแค่สถานะในนาม ความจริงแม้แต่การจูบยังไม่มี
ดังนั้นวันนั้น จะต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่
หลินเสี่ยวกุยพลิกดูข่าวทางอินเทอร์เน็ต
นิ้วลากผ่านกระทู้ที่ถูกกล่าวถึงชั่วแวบ ประเด็นที่ถูกกดไว้
กระทู้หลักถูกลบไปอย่างรวดเร็ว แต่ยังคงเหลือภาพแคปหน้าจอกับความคิดเห็น
เธอพลิกดูทีละอัน นิ้วพลิกเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เธอไม่ทันสังเกต บนเน็ตมีคนที่หลบผ่านการปิดกั้นของสี่ตระกูลใหญ่ เปิดเผยข่าวการกลั่นแกล้งที่เซิ่งหลาน
และถ้อยคำก็คมคาย ชี้ตรงว่าต้นเหตุคือคณะกรรมการ
โทรศัพท์หลุดจากมือหลินเสี่ยวกุย ตกลงบนผ้าห่ม
อกเธอหายใจขึ้นลงอย่างรุนแรง แฟนอะไร สาวชาวบ้านพลิกชะตาชีวิตอะไร ทั้งหมดเป็นแค่การแสดงให้คนข้างนอกดู
เธอเป็นแค่เครื่องมืออีกชิ้นของซือหลินที่ใช้ล้างภาพลักษณ์
เขาต้องการแฟนโควต้าคนหนึ่ง เพื่อพิสูจน์ว่าเซิ่งหลานไม่มีการกลั่นแกล้ง และเบี่ยงเบนความสนใจของประชาชน
เหรินถังถูกเวินเหยี่ยนผลักดันออกมาก่อนเป็นคนแรก ซือหลินทนไม่ได้ที่จะให้เหรินถังต้องเผชิญสายตาคนและถูกด่าเพียงคนเดียว ดังนั้นเขาจึงเลือกเธอ