มือของซือหลินไล้จากบ่าของเธอลงมา ก่อนจะทาบลงบนหน้าท้องน้อยบางๆ ของเธอผ่านผ้าห่มบาง
ฝ่ามือกว้าง ข้อนิ้วชัดเจน นิ้วโค้งเล็กน้อย กดลงเบาๆ
เขาไม่ขยับ แต่ความคิดเริ่มล่องลอยไปไกล
ไม่คิดว่าเธอจะเก่งขนาดนี้ เสน่ห์ภายในโดยกำเนิด
ก่อนหน้านี้เคยฟังเผยเหิงปากมากพูดเล่นๆ ไว้ว่า ผู้หญิงบางคนเป็นของชั้นยอด หนึ่งในล้าน
เขานึกเย้ยหยัน เคยลิ้มลองพวกที่เรียกตัวเองว่าสาวงามส่งตัวมาให้ รู้สึกแค่ว่าเล่นไปมาก็แบบนั้นแหละ
แต่วันนี้เธออยู่ใต้กายเขา... ถึงได้รู้ว่าไอ้หมอนี่ไม่ได้พูดเว่อร์
หรือแม้แต่เธอยังอ่อนหวานน่าหลงใหลเกินกว่าที่เขาว่ากันเสียอีก
ซือหลินดึงตัวเองออกจากความคิดโสโครก กลับมาเรื่องหลัก ก้มลงจ้องเธอ
ก็เพราะน่าหลงใหลจนถึงขนาดนี้ ควรเรียกหมอมาส่งยาไหม?
แต่นึกถึงจะต้องให้เธอกินยาคุม ซือหลินกลับรู้สึกขัดใจขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
แต่... ชายหนุ่มจ้องท้องน้อยของเธอด้วยสายตาหม่นหมอง เขารู้ดี...
ร่างที่ทั้งเก่งทั้งบอบบางแบบนี้ ถ้าไม่กินยา เธอยังต้องเรียนหนังสืออยู่ ถ้าท้องขึ้นมาจริงๆ เรื่องหลังๆ ต่อให้ไม่ต้องคิดเขาก็รู้ว่ามันจะยุ่งยากแค่ไหน
เหรินถังขมวดคิ้วเล็กน้อยในความฝัน ร้องเสียงอืออ้อออกมาอย่างมั่วๆ คล้ายไม่สบายตัว
เขารีบคลายแรง ขยับฝ่ามือออกจากท้องน้อยของเธอเล็กน้อย วางทาบไว้เบาๆ เท่านั้น
เธอหายใจแผ่วเบา สงบลง
ร่างของเหรินถังกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบเชียบ
สิ่งนั้น — พลังหยางที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน กำลังถูกกลั่นหลอมโดยร่างกายของเธอ
เธอไม่รู้เลยว่า ชาติก่อน เธอคือเจ้าดอกลิลลี่แห่งหุบเขาตัวน้อยในหมื่นลี้ งดงามด้วยเสน่ห์มาแต่กำเนิด แม้แต่ในโลกเซียนก็ยังเป็นร่างแก่นยอดเยี่ยมขั้นสุด
ร่างกายนี้ถึงจะฟื้นสภาพแค่เจ็ดส่วน แต่พรสวรรค์ในส่วนลึกก็ติดตามมา
สิ่งเหล่านั้น หลอมรวมเข้ากับเลือดเนื้อของเธอตามสภาพร่างกาย ไหลซึมลึกลงไปถึงวิญญาณ
ต่างจากการเสริมพลังวาสนาครั้งก่อนๆ สิ่งที่สามที่เกิดจากการหลอมรวมครั้งนี้ แปรเปลี่ยนเป็นธาตุหล่อเลี้ยง บำรุงหล่อเลี้ยงเธอ แม้แต่วิญญาณที่ไม่มั่นคงของเธอก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อย
แต่ร่างกายก็ยังมีปฏิกิริยาต่อต้าน