เหรินถังพูด "มันก็ไม่ยุติธรรมจริงๆ นั่นแหละ"
"แต่กฎนี้ไม่ได้เป็นคนกำหนดเอง ถ้าเธอมาหาฉัน ก็คงอยากให้ฉันช่วยพวกเธอพูดแทน"
"แต่ครั้งก่อนที่วันสถาปนาโรงเรียน ฉันพูดแทนพวกเธอ ฉันก็เกือบติดบัญชีดำ"
"เธอคิดว่า ถ้าฉันไปหาซือหลินอีกครั้ง ฉันจะเป็นยังไงล่ะ?"
ในห้องเก็บอุปกรณ์ร้างเงียบไปหลายวินาที
ฟางจ้าวหยางทั้งหัวใจเต็มไปด้วยจินตนาการลามกเกี่ยวกับเหรินถัง ไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าพวกเธอทะเลาะเรื่องอะไร
ซูเนี่ยนก้มหน้า นิ้วมือบิดชายกระโปรงชุดนักเรียนไม่หยุด
อี๋เจ๋อพิงกำแพง มองแผ่นหลังของหลินเสี่ยวกุย ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
หลินเสี่ยวกุยเห็นว่าไม่มีใครเข้าข้างเธอ เสียงก็เบาลง "ฉันแค่คิดว่า เธอฉลาดขนาดนี้ ยังไงก็ต้องมีวิธีแน่ๆ"
ตอนที่เหรินถังออกมาจากห้องเก็บอุปกรณ์ร้าง ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เธอไม่ได้ตอบรับคำขอของหลินเสี่ยวกุย
เพราะในระยะเวลาอันสั้น และตราบใดที่ยังไม่เกิดความเสียหายร้ายแรงขึ้นจริง เธอไม่มีแผนจะขัดใจซือหลินอีกครั้ง
ถ้าเอาแต่สู้อย่างโง่ๆ โดยไม่คิดอะไร ในสายตาของซือหลิน คงไม่ใช่ความใจอ่อน แต่เป็นความโง่เขลา
หรือไม่ก็ทำให้เขาระแวงขึ้นมา สงสัยว่าเธอเป็นพวกเดียวกับหลินเสี่ยวกุย สงสัยว่าเธอมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง
แต่มีคนนึง ที่ตอนนี้เธออยากสั่งสอนมาก นั่นคือฟางจ้าวหยาง
โอกาสก็มาถึงเร็ว