ย่านเมืองเก่าฝั่งตะวันออก ร้านดอกไม้หัวมุมถนน
เหรินถังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เตี้ย ตรงหน้ามีกอดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์กางอยู่
ใบหน้าเล็ก ๆ ซุกอยู่ท่ามกลางช่อดอกไม้ โครงหน้าด้านข้างงดงามเกินบรรยาย จมูกเล็กเชิดขึ้นอย่างน่ารัก
สิ่งที่ไม่เข้ากับใบหน้านี้เลยก็คือมือทั้งสองข้าง ที่ข้อนิ้วหยาบกร้าน
ร่างนี้คลอดก่อนกำหนด ร่างกายบกพร่องมาตั้งแต่กำเนิด พื้นฐานไม่ดีนัก ฐานะทางบ้านก็ไม่ดี
ดังนั้นผิวพรรณจึงหมองคล้ำ หุ่นก็ธรรมดา เมื่อประกอบกับใบหน้านี้แล้ว ดูเหมือนภาพเขียนสีน้ำมันชั้นเลิศที่ถูกฝุ่นละอองปกคลุม
"อืออือ" เสียงอิเล็กทรอนิกส์นุ่ม ๆ ดังขึ้นในหัว
เหรินถังเสียบดอกไม้สีขาวดอกสุดท้ายลงที่ปากขวดอย่างเฉื่อยชา แล้วจึงถามเบา ๆ ในใจว่า "เป็นอะไรไป?"
"ถังถัง ฉันเพิ่งแอบไปดูพระเอกมา"
"เพราะพรุ่งนี้เธอต้องเข้าเรียนเพื่อเก็บพลังของพวกเขา ฉันเลยอยากดูก่อนว่าพวกเขาทำอะไรอยู่ เพื่อจะได้วางแผนช่วยเธอ"
"ผลปรากฏว่า...พวกเขา พวกเขา..."
มือของเหรินถังไม่หยุดนิ่ง หมุนขวดดูแล้วพูดว่า "พวกเขาเป็นอะไรไป?"
ระบบน้อยพูดอย่างโกรธจัด "พวกเขาอยู่ในคลับส่วนตัว!"
"ซือหลินคนนั้นกำลังเล่นยิงปืน ส่วนเผยเหิงและเวินเหยี่ยนกำลัง...กำลังเล่นผู้หญิง!"
"ถังถัง พวกเขาสกปรกมาก!"
"โดยเฉพาะซือหลินคนนั้น ดูภายนอกเย็นชา แต่เวลาพูดคุยเรื่องเกมกลั่นแกล้ง เรื่องวิธีเล่นผู้หญิง เขาไม่เคยคัดค้านเลย"
"เขายังบอกอีกว่าเล่นเบื่อแล้ว อยากหาของเล่นใหม่!"
ระบบพูดยิ่งเร็ว "ซือหลินเป็นพระเอกนะ เป็นบุตรแห่งโชคชะตา เขาทำแบบนี้ได้ยังไง!"
เหรินถังฟังแล้วมุมปากกลับยกขึ้นเล็กน้อย
เธอหยิบกระบอกฉีดน้ำ รดน้ำให้ดอกไม้สีขาวอย่างประณีต หยดน้ำตกลงบนกลีบดอกสีขาว ช่างงดงามชวนหลงใหล
"โลกนิยายแนวไฮโซโบราณแบบนี้ บุตรแห่งโชคชะตาไม่บริสุทธิ์ ก็เป็นเรื่องที่คาดเดาได้ไม่ใช่เหรอ?"
ระบบชะงักไป ก้อนแสงค่อย ๆ กลับเป็นสีขาว แต่ยังพูดอู้อี้ "แต่..."
"ไม่มีอะไรให้ต้องแต่"
"สามเดือนก่อน ฉันยังนั่งอาบแดดอยู่ที่หุบเขาในโลกสีฟ้า"
"ฟ้าผ่าลงมา สติที่เพิ่งก่อตัวเกือบถูกฟ้าผ่าทำลาย"
"เป็นเธอที่โผล่มากะทันหัน กอดวิญญาณที่เหลือของฉันไว้ไม่ยอมปล่อย"
เธอหยุดเล็กน้อย "บอกว่าฉันหน้าตาดี อยากให้ฉันเป็นโฮสต์ของเธอ"
ระบบส่งเสียงคล้ายเขินอายสองครั้ง
เหรินถังพูดต่อ "โลกนี้วิวัฒน์มาจากนิยายไฮโซที่โด่งดัง พลังแห่งโชคชะตาแข็งแกร่ง หลุดพ้นจากกฎเกณฑ์ สร้างเป็นโลกอีกใบหนึ่ง"
"สำหรับฉัน ที่นี่คือสถานที่ที่เหมาะอย่างยิ่งในการซ่อมแซมวิญญาณ"
"ฉันตกลงผูกมัดกับเธอด้วยความเต็มใจ"
เธอเงยหน้าขึ้นมองดอกไม้สีขาวในขวดแก้ว "ส่วนคนพวกนั้นจะสกปรกหรือไม่สกปรก มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?"
ระบบไม่พูดอีก
มันนึกถึงสามเดือนก่อน ตอนที่เห็นดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ ในป่าเขาของโลกสีฟ้า
แต่ไกลก็สัมผัสได้ถึงพลังบริสุทธิ์อย่างยิ่ง
ค้นหาตามไป ก็เห็นดอกไม้สีขาวที่หน้าผากำลังผ่านการทดสอบ กลีบดอกสีขาวอ่อนนุ่มสั่นไหวตามสายลม
แต่การเป็นปีศาจนั้นยากเกินไป
เมื่อสายฟ้าลูกแรกฟาดลงมา สติที่เพิ่งก่อตัวของดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ เกือบถูกฟาดสลาย
ระบบไม่ได้คิดมาก ใช้พลังงานที่สะสมไว้ห่อหุ้มวิญญาณที่เหลือนั้น พาเธอไปสู่โลกภารกิจเล็ก ๆ
พอโฮสต์ตื่นขึ้น มันถึงเพิ่งรู้สึกเกรงกลัว
ระบบพูดเบา ๆ "แต่ถังถัง ร่างกายตอนนี้ของเธอ แตกต่างจากร่างเดิมของเธอมากเกินไป"
เหรินถังหลับตาลง มองหลังมือที่หยาบกร้านของตัวเอง
แตกต่างมากจริง ๆ
เธอดูดพลังจากดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มานับพันปี ถึงได้เปิดสติ ก่อร่างเป็นมนุษย์
กายขาวโพลน ผิวเหมือนกลีบดอกไม้ รูปร่างอ่อนช้อยบางเบา ส่วนที่ควรอวบอิ่มก็อวบอิ่ม ส่วนที่ควรบางก็บาง
ในหมู่ปีศาจบนเขา เธอก็เป็นที่รู้จักในเรื่องความงดงาม
แต่เมื่อฟ้าผ่าลงมา ตอนที่สติกำลังจะสลาย ระบบน้อยที่เพิ่งเริ่มต้นนี้พุ่งเข้ามา ยัดเธอเข้าไปในร่างของตัวประกอบที่เพิ่งตายกะทันหัน
เหรินถังในนิยายต้นฉบับ เป็นเพื่อนสนิทของนางเอกหลินเสี่ยวกุย และเป็นตัวประกอบที่ถูกนำมาเปรียบเทียบมากที่สุด
หลินเสี่ยวกุยเป็นนักเรียนทุนธรรมดาที่ไม่ยอมแพ้ ดั่งหญ้าวัชพืช เป็นดวงอาทิตย์น้อยในยุคโบราณ
เหรินถังเป็นดอกไม้สีขาวที่อ่อนแอและเงียบสงบ เป็นดวงจันทร์ที่มืดหม่นข้าง ๆ ดวงอาทิตย์น้อย
สุดท้าย เธอตกหลุมรักเวินเหยี่ยนหนุ่มเจ้าชู้ในคณะกรรมการตั้งแต่แรกเห็น รักมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง ในที่สุดก็ทำให้เจ้าชู้กลับใจ
เวินเหยี่ยนกลับใจ เธอแต่งเข้าตระกูลเวิน เพื่อนสนิททั้งคู่ได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยกัน
แต่ตอนจบที่แสนหวานนั้นเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งที่โผล่พ้นน้ำ
ใต้ภูเขาน้ำแข็ง คือเจ้าชู้ที่ไม่มีวันกลับใจจริง ๆ
เวินเหยี่ยนหลังแต่งงานยังคงเที่ยวเล่นผู้หญิงนอกบ้าน ลูกนอกสมรสโผล่มาทีละคน
เหรินถังร่างกายอ่อนแออยู่แล้ว ครั้งหนึ่งชนเข้ากับเขากับสาวคนรักในห้องนอนใหญ่ ถูกผลักล้ม แล้วก็แท้งลูก หลังจากนั้นไม่สามารถมีลูกได้อีก
สิบปีต่อจากนั้น เธอไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่รู้จักแย่งชิงความรัก สู้ผู้หญิงนอกบ้านพวกนั้นไม่ได้
สาวคนรักและลูกนอกสมรสทยอยกันเข้ามาในบ้าน เธอถูกบั่นทอนจนหมดแรง จบชีวิตด้วยความเศร้า
ส่วนหลินเสี่ยวกุยเพื่อนสนิทของเธอกลับมีชะตากรรมอีกแบบ
ซือหลินหลังแต่งงานไม่เที่ยวผู้หญิงนอกบ้าน ดูเหมือนจะรักเดียวใจเดียวจริง ๆ
ทั้งคู่เป็นสามีภรรยาต้นแบบที่ทุกคนอิจฉา
หนึ่งคือนิทานเรื่องเจ้าชู้กลับใจ
หนึ่งคือตำนานการแต่งเข้าตระกูลรวย
เหรินถังคือตัวประกอบที่ถูกจับคู่เปรียบเทียบ
นางเอกกับพระเอก
เพื่อนสนิทของนางเอกกับเพื่อนสนิทของพระเอก
นิทานกับเรื่องตลก
"ถังถัง?" เสียงของระบบดึงเธอกลับมา
เหรินถังได้สติ "ไม่เป็นไร แค่นึกถึงเนื้อเรื่องในนิยายต้นฉบับ"
เสียงเด็กน้อยของระบบแทรกเข้ามา "เธออย่าเสียใจนะ ถึงแม้ตอนนี้จะดูหม่นหมอง แต่ฉันจะช่วยเธอเอง"
เหรินถังยิ้มเล็กน้อย เปิดระบบร้านค้า แผงโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ใบหน้างดงามระดับเมือง]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[ผิวเนียนดั่งหยกเย็น]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[เอวบางดั่งต้นหลิว]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[รูปร่างงดงามสง่า]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[กลิ่นหอมละมุน]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[เสน่ห์ภายในโดยธรรมชาติ]: ยังไม่ปลดล็อก พลังแห่งโชคชะตา: 0/100
[ทางโค้งเก้าครั้ง]: ...
[กระติกน้ำหยกในฤดูใบไม้ผลิ]: ...
[หุบเขาล้ำค่าซ่อนกลิ่นหอม]: ...
ด้านล่างยังมีอีกมากมาย ทุกอย่างคือสิ่งที่วิญญาณของเธอเคยมีมาก่อน
แต่ตอนที่ระบบยัดเธอเข้าไปในร่างนี้ เพราะพลังงานไม่พอ จึงทำได้เพียงทำให้ใบหน้าของร่างเดิมเหมือนกับเธอเท่านั้น
ส่วนอย่างอื่น หากไม่มีพลังแห่งโชคชะตา มันก็ทำไม่ได้ และเธอเองก็กลายเป็นคนธรรมดา ได้แต่เป็นแบบที่ดูหม่นหมองแบบนี้
ระบบค่อย ๆ ถูไถจิตสำนึกของเธอ "ถังถังอย่าเสียใจไปเลย ตอนนี้ไม่มีพลังแห่งโชคชะตา ก็ทำได้แค่นี้แหละ แต่..."
มันพลิกแผงร้านค้าจนเกิดเสียงดัง "คณะกรรมการเซิ่งหลานคือแหล่งพลังแห่งโชคชะตา โดยเฉพาะพระเอกอย่างซือหลิน ที่ได้รับความรักจากสวรรค์เป็นพิเศษ"
"ขอเพียงเธอเข้าใกล้พวกเขาได้ แอบเก็บพลังเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันก็จะคืนคุณสมบัติวิญญาณเหล่านี้ให้เธอทีละอย่าง เหมือนกับรางวัลจากระบบ"
"และเพราะมีพลังแห่งโชคชะตา จิตสำนึกของโลกก็จะยอมรับการแก้ไข คนนอกจะไม่มองว่าเธอเป็นตัวประหลาด"
เหรินถังพยักหน้า "ฉันเข้าใจแล้ว"
เธอเองก็ไม่ค่อยชอบร่างกายตอนนี้เท่าไหร่
ความบกพร่องจากการคลอดก่อนกำหนด เดินสองก้าวก็เหนื่อยหอบ
ตอนนี้นอกจากใบหน้านี้ที่พอจะมองได้แล้ว ทั้งร่างกายไม่มีอะไรที่เป็นตัวเธอเดิมเลย
ระบบพูดอีก "ถังถัง นอกจากร่างกายแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง"
"เพราะตัวประกอบไม่มีพลังแห่งโชคชะตา เธอต้องทำตามกฎของโลกเล็ก ๆ นี้อย่างว่าง่าย"
เหรินถังขยับแจกันไปด้านหนึ่ง "อืม พูดมา"
"ข้อหนึ่ง คงภาพลักษณ์ไว้ ข้อสอง ทำหน้าที่แทนตัวประกอบที่ตายกะทันหันให้จบเนื้อเรื่องสำคัญ"
"นี่คืองานของฉันในฐานะระบบตัวประกอบ"
เหรินถังหยุดเล็กน้อย น้ำเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย "เช่น ในนิยายต้นฉบับ ที่ตกหลุมรักเวินเหยี่ยนตั้งแต่แรกเห็น ความรู้สึกดี ๆ เพิ่มขึ้น?"