โดยเฉพาะเซี่ยงเถียนที่ปิดประตูหน้าต่างมิดชิด ถ้าสองสามีภรรยาหลิวฟางกับจ้าวอวี้อู่ที่อยู่ห้องข้าง ๆ อยู่บ้าน ก็น่าจะได้กลิ่นแล้ว
แต่พูดถึงแล้ว เซี่ยงเถียนยังไม่เคยเจอเพื่อนบ้านห้องข้าง ๆ เลย!
ระหว่างต้มบะหมี่เกาหลี เซี่ยงเถียนก็คิดด้วยว่าช่วงบ่ายต้องแวะไปหาป้าหานสักหน่อย ที่สำคัญคือเอาของไปตอบแทนต้นกระเทียมเมื่อวานนี้ ไปมาหาสู่กันก็ต้องมีให้มีรับ
แต่จะเอาอะไรไปดีล่ะ เซี่ยงเถียนคิดไม่ตกอยู่พักหนึ่ง
คิดไปคิดมา เอาของกินไปให้ดีกว่า!
ถ้าเอาอย่างอื่นไปให้ก็มีราคามากเกินไป ไม่เหมาะนัก เดี๋ยวอีกฝ่ายจะคิดว่าเธอเป็นคนโง่ที่ยอมให้คนอื่นเอาเปรียบ!
เซี่ยงเถียนครุ่นคิด ก่อนหยิบซอสเห็ดหอมจากซูเปอร์มาร์เก็ตมิติออกมาหนึ่งขวด แล้วเทใส่ชามไปครึ่งชาม เธอคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว ยังเหลืออีกตั้งครึ่งขวด!
ส่วนที่เหลือเธอเทใส่อีกชาม เอาไว้กินเองที่บ้าน
โชคดีที่สวี่ชิงอวี้เตรียมหม้อชามช้อนตะเกียบไว้ให้ไม่น้อย!
บะหมี่เกาหลีสุกพอดี เซี่ยงเถียนจึงตักใส่กะละมังสองใบ
รอไปแค่สองสามนาที บะหมี่เกาหลีก็ยังไม่ทันเย็น จิ่งโจวก็วิ่งเข้ามา มือข้างหนึ่งถือเป่ยปิงหยางไว้ขวดหนึ่ง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความดีใจ
“แม่ ผมกลับมาแล้ว!”
“พักก่อนสิ มานั่งนี่” เซี่ยงเถียนเห็นว่าอากาศหนาวขนาดนี้ จิ่งโจวยังหอบหายใจเหมือนร้อนมาก ก็อดขำไม่ได้
“ผมไม่เหนื่อย นี่เงินสองเหมาที่เหลือครับ!” จิ่งโจววางเป่ยปิงหยางสองขวดลงบนโต๊ะ แล้วล้วงเงินในกระเป๋าออกมา