เธอเองก็ไม่อยากให้จิ่งจวิ้นกังเข้ามาเกี่ยวหรอก แต่จิ่งจวิ้นกังต้องคำนึงถึงลูกน้องด้วยนี่นา ถ้าสถานีตำรวจเขตหนานเฉิงของหลิวยี่เหอมีสวัสดิการเป็นเนื้อ แล้วคนจากสถานีตำรวจเขตเหนือจะไม่ไปโวยวายใส่จิ่งจวิ้นกังหรือไง
“เอาละ ๆ ฉันไม่อยู่เกะกะแล้ว ยังต้องเอาของไปให้บ้านพ่อแม่ภรรยาอีก”
“ไม่พาเสี่ยวโจวกลับไปด้วยเหรอ?”
“ไม่พาไป”
พูดจบ จิ่งโจวก็ผลักประตูเข้ามาพอดี สีหน้าดีใจไม่น้อย “แม่มารับผมเหรอครับ?”
เซี่ยงเถียนยิ้มเจื่อน ๆ สองที “ไปถามพ่อดูสิ?”
จิ่งโจวกระตุกมุมปาก เอาเถอะ เขารู้คำตอบแล้ว
แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไร ย่าบอกเขาแล้วว่า ถ้าอยากมีน้องชายหรือน้องสาว ก็ต้องให้พ่อกับแม่อยู่ด้วยกันตามลำพัง
ถึงเขาจะไม่เข้าใจก็เถอะ ตอนกลางคืนเขาก็ไม่ได้นอนกับพ่อแม่อยู่แล้วนี่นา นั่นก็เรียกว่าตามลำพังแล้ว แต่เขาอยากได้น้องสาวตัวนุ่มนิ่มหอมฟุ้งสักคน อยู่บ้านเป็นเพื่อนย่าก็ดีเหมือนกัน
“กลางวันย่าอยู่บ้านคนเดียว ลูกอยู่เป็นเพื่อนย่าสักสองสามวันนะ ต่อไปวันจันทร์ พุธ ศุกร์อยู่ที่นี่ วันอังคาร พฤหัสบดี เสาร์กลับบ้าน ส่วนวันอาทิตย์แล้วแต่ลูกเลย” จิ่งอวี่ชวนพูดจบก็พอใจไม่น้อย แถมยังพยักหน้ากับตัวเองอีกด้วย
จิ่งโจวไม่พูดอะไร สวี่ชิงอวี้กลอกตาแล้วเม้มปากจนเป็นเส้นตรง แต่สุดท้ายก็ยังกลั้นหัวเราะไม่อยู่
เซี่ยงเถียนดันจิ่งอวี่ชวนเบา ๆ อย่างจนใจ “ทำตัวให้จริงจังหน่อย”
“อยู่เป็นเพื่อนย่า ช่วยย่าทำงานบ้านเยอะ ๆ พรุ่งนี้พ่อจะเอาของเล่นมาให้”