“จิ่งโจว พวกเรารู้แล้วจริง ๆ ว่าทำผิด” โจวอู่ดูทำตัวไม่ถูก ตั้งแต่แม่กลับไปบ้านเดิม หลังย่ามาอยู่ด้วย เด็กที่เคยเล่นด้วยกันก็ไม่ยอมฟังพวกเขาอีก ทั้งยังรังแกและเรียกพวกเขาว่าลูกไม่มีพ่อ
ย่าของเขาก็ไม่เหมือนแม่ เวลาไปฟ้อง ย่าจะให้พวกเขาอดข้าวแล้วหันหน้าเข้ากำแพงสำนึกผิด แถมยังบังคับให้พูดออกมาด้วยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเรียกพวกเขาว่าลูกไม่มีพ่อ
พอโดนบ่อยเข้า เขาก็เริ่มเข้าใจ
ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนพาเพื่อน ๆ ไปรังแกจิ่งโจว เพราะจิ่งโจวไม่มีแม่ แถมแม่ของเขาก็ชอบพูดให้ฟังว่าตระกูลจิ่งเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ตอนนี้จิ่งโจวมีแม่แล้ว ส่วนเขากลับไม่มีแม่
โจวเหวินกำหมัดแน่น “ไม่งั้นนายต่อยฉันสักสองที แล้วก็อย่าโกรธเลยนะ”
โจวเหวินเองก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่ย่าบอกให้พวกเขามาขอโทษจิ่งโจว กว่าจะบังเอิญเจอจิ่งโจวออกจากบ้านก็ไม่ง่าย พวกเขาเลยรีบตามมา ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมรับคำขอโทษเลย
น้องชายบอกว่า พ่อของพวกเขาน่าจะเกิดเรื่อง ส่วนแม่ก็กลับบ้านเดิมแล้วไม่กลับมาอีก เขาแอบได้ยินมาว่า ย่าตาของพวกเขาเอาแม่ไปแลกกับน้าชาย
เขาไม่รู้ว่าแลกน้าชายกันยังไง แต่น้องชายบอกเขาด้วยว่าเรื่องนี้ห้ามพูดกับใคร
พวกเขาเหลือแค่ย่าแล้ว ถึงย่าจะดุ แต่น้องชายบอกว่าย่าทำไปก็เพราะหวังดีกับพวกเขา เขาไม่เข้าใจหรอก แต่น้องชายฉลาด เขาก็เลยเชื่อน้องชาย
จิ่งโจวกลอกตา แล้วยกขวดน้ำมันในมือขึ้น “ฉันจะเอาน้ำมันไปให้ย่า พวกนายมาขวางฉันแบบนี้ ฉันยิ่งไม่ให้อภัยหรอก”
พูดจบจิ่งโจวก็วิ่งหนีไป
โจวเหวินกับโจวอู่มองหน้ากัน แล้ววิ่งตามไปด้วย