เซี่ยงหนานไม่สนใจหรอกว่าตัวเองจะได้อานิสงส์จากเขาหรือเปล่า แค่ตกปลาตัวนี้ขึ้นมาได้ก็ทำให้เขาตื่นเต้นมากแล้ว!
“เดี๋ยวผมเกี่ยวเหยื่อให้ครับ น้าชาย” จิ่งโจวพูดด้วยใบหน้าเล็ก ๆ ที่แดงระเรื่อเพราะความตื่นเต้น
เซี่ยงหนานเหวี่ยงคันเบ็ดต่อ เขาเริ่มสนุกกับการตกปลาแล้ว หลังตรงเป๊ะ ท่าทางสุขุมราวกับผู้เชี่ยวชาญ ทั้งยังเลียนแบบท่าของคุณปู่เกากับคุณปู่เหอที่อยู่ข้าง ๆ ด้วยการแยกขาออก ทำตัวเหมือนนักตกปลามือเก๋า
ภาพแผ่นหลังของทั้งสี่คนขณะตกปลาดูคล้ายยอดฝีมือกำลังประชันกันอยู่ไม่น้อย
ไม่นาน ทุ่นของเซี่ยงหนานก็ขยับอีกครั้ง
“เร็วเข้า ๆ” คุณปู่เหอตื่นเต้นยิ่งกว่าเซี่ยงหนานเสียอีก
เซี่ยงหนานมีประสบการณ์ขึ้นบ้างแล้ว เขาไม่รีบร้อนสาวสายเบ็ดเหมือนก่อน คราวนี้กลับดึงปลาขึ้นมาได้ด้วยตัวเองจริง ๆ
ปลาตัวนั้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ เกล็ดสีขาววาวทั่วทั้งตัว มีเพียงเส้นสีดำพาดอยู่ตามแนวสันหลัง พอมันดิ้นไม่หยุด เกล็ดปลาจึงดูราวกับแบ่งเป็นครึ่งดำครึ่งขาว
“ปลาปากแหลม!” คุณปู่เกาเห็นปลาแล้วช่วยดึงขึ้นฝั่ง เขาก็บอกแล้วว่าไอ้หนุ่มนี่โชคดี เขาเองยังไม่เคยตกปลาปากแหลมได้เลย
เซี่ยงเถียนมองปลาอยู่ครู่หนึ่ง ปากมันยื่นจนฟันล่างคร่อมฟันบนอยู่แล้ว มิน่าถึงได้ชื่อว่าปากแหลม!
“ปลาชนิดนี้ก้างเล็กเยอะ ตัวนี้ก็ยังโตไม่เต็มที่” คุณปู่เหอพูดอย่างเสียดาย
เซี่ยงหนานยังไม่ทันตอบ ทุ่นของคุณปู่เหอก็ขยับบ้าง
“โอ๊ย ของฉันก็ติดแล้ว!” คุณปู่เหอสาวสายเบ็ดขึ้นมา ได้ปลาหญ้าตัวหนึ่งหนักราวสามถึงสี่จิน เขาหิ้วมันขึ้นมาอย่างภูมิใจโดยจับที่ปากปลา “ตาเกา ตัวนี้ของฉันใหญ่กว่าปลาในถังของแกอีก!”