แม่เลี้ยงยุคเจ็ดศูนย์ ฉันกับลูกเลี้ยงรวมทีมส่องเรื่องชาวบ้าน

ตอนที่ 163 คุณแม่เลี้ยงยุค 70 จับมือกันเมาท์มอยกับลูกเลี้ยง

7 นาที· 1.5K คำ

ฤดูใบไม้ผลิแผ่ความอ่อนโยนไปทั่วกิ่งไม้โดยไม่รู้ตัว……

ถึงอย่างนั้น เซี่ยงเถียนก็รู้สึกว่าปั่นจักรยานไปทำงานแล้วมือไม่แข็งเพราะความหนาวอีกต่อไป

ผลจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างเซี่ยงเถียนกับหลิวถิงถิงเริ่มปรากฏให้เห็น ทั้งยังนำผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมมาสู่โรงงานเหล็กกล้า

โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์เพิ่มโควตาวัตถุดิบตามแผนขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ ส่วนโรงงานสิ่งทอก็ให้ความสำคัญกับการซ่อมบำรุงเครื่องจักรของโรงงานเหล็กกล้ามากขึ้น ฉางฟาดีใจจนยิ้มหน้าบานทุกวัน

วันนั้นฉางฟาไปที่ห้องทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์

“ภายใต้การนำของหัวหน้าจ้าว ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเราทำให้ภาพลักษณ์และจิตวิญญาณของโรงงานเหล็กกล้าโดดเด่นขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งเบื้องบนยังตัดสินใจว่าจะขยายโรงงานและเพิ่มแผนกใหม่ในช่วงครึ่งปีหลังด้วย อย่าหาว่าผมไม่เห็นแก่พวกเรานะ โควตาสอบครั้งนี้ผมแย่งชิงมาให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเราคนละหนึ่งที่แล้ว ส่วนจะสอบผ่านหรือไม่ ก็ต้องดูความสามารถจริง ๆ”

ทั้งสี่คนต่างมีสีหน้าตื่นเต้นยินดี โควตาสอบภายในก็แทบจะเหมือนข้อสอบเปิดตำราแล้ว ถ้ายังสอบไม่ผ่านอีกก็คงไม่ต้องมีชีวิตอยู่แล้ว

“ขอบคุณค่ะ ผู้อำนวยการฉาง”

ฉางฟาโบกมือ “รองผู้อำนวยการต่างหาก”

แม้ปากจะพูดอย่างนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับไม่จางลงเลย

เพิ่งเข้ารับตำแหน่งก็ขยายโรงงานเพิ่มแผนกได้แล้ว นี่ล้วนเป็นผลงานของเขา และยังหมายความว่าการเลื่อนขึ้นเป็นผู้อำนวยการโรงงานย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

ถึงจะมีรองผู้อำนวยการโรงงานอีกสองคนแข่งกับเขา ก็ไม่น่ากังวลอะไร แม้เขาจะไม่ได้รับผิดชอบด้านการผลิตเหมือนอีกสองคน แต่ครึ่งปีหลังก็จะได้ดูแลแล้วไม่ใช่หรือ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป