“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”
เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เซี่ยงเถียนกลัวว่าจิ่งอวี่ชวนจะทำทุกอย่างคนเดียวไม่ไหว ส่วนจิ่งอวี่ชวนก็ไม่ยอมให้เธอวุ่นอยู่ในครัวคนเดียว ทั้งคู่จึงเตรียมวัตถุดิบที่ปรุงไว้ล่วงหน้าเสร็จก่อนที่เผิงฮ่าวกับคนอื่น ๆ จะมาถึง
กับข้าวเย็นมีสองอย่าง คือแตงกวาคลุกหูหมู กับสาหร่ายทะเลเส้นคลุกน้ำปรุง ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ส่วนกับข้าวร้อนที่เตรียมทำมีสี่อย่าง ได้แก่ ปลาราดซอสเปรี้ยวหวาน ไก่ผัดมันฝรั่งแกงกะหรี่ แพนเค้กไข่ และถั่วฝักยาวซอยผัดพริกซอย
ปลาสำหรับทำปลาราดซอสเปรี้ยวหวานทอดเสร็จแล้วตามคำสั่งของเซี่ยงเถียน น้ำซอสเปรี้ยวหวานก็ปรุงไว้แล้ว รวมถึงแป้งมันละลายน้ำด้วย เหลือแค่ตั้งไฟ เทน้ำซอสกับแป้งมันละลายน้ำลงไปอุ่นให้เข้ากัน แล้วราดลงบนตัวปลา
ไข่สำหรับทำแพนเค้กก็เติมเกลือไว้แล้ว แม้แต่ปริมาณถั่วฝักยาวซอยผัดพริกซอย เซี่ยงเถียนก็เตรียมไว้พอดีกับเกลือหนึ่งช้อนอย่างเคร่งครัด
เผิงกวงหมิงมองจิ่งอวี่ชวนราดซอสลงบนปลาอย่างคล่องแคล่วราวกับสายน้ำไหล ก็ร้องชมเสียงดังว่า “ไม่เลวเลยนะ น้องจิ่ง”
“ก็แค่อาหารบ้าน ๆ หวังว่าจะถูกปากพี่เผิงนะครับ” จิ่งอวี่ชวนรู้จักวางตัวในสังคมเป็นอย่างดี
ตอนแรกเขาคิดว่าตระกูลเผิงกระตือรือร้นจะมาบ้านเพื่อชดใช้บุญคุณ เพราะกลัวว่าพวกเขาจะฉวยโอกาสทวงบุญคุณ ทั้งที่เอาเข้าจริงก็แค่เด็ก ๆ ช่วยกันชกต่อย และไม่มีใครบาดเจ็บหนัก
เผิงกวงหมิงถึงกับนำของขวัญมีค่าขนาดนี้มาให้ เป็นเรื่องที่จิ่งอวี่ชวนคาดไม่ถึงจริง ๆ
ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจผูกมิตร เขาย่อมไม่ปฏิเสธ