กินข้าวเสร็จ เซี่ยงเถียนก็เริ่มหาว หลังจากวุ่นวายมาทั้งวัน เวลาก็ใกล้สี่โมงแล้ว
“ไปงีบสักหน่อยเถอะ เดี๋ยวฉันไปบอกทางบ้านเราทั้งสองฝ่ายว่าเธอท้องแล้ว”
“ได้”
เดิมทีจิ่งอวี่ชวนไม่คิดจะพาจิ่งโจวไปด้วย แต่พอคิดอีกที หากเซี่ยงเถียนอยากหยิบอะไรขึ้นมา การมีจิ่งโจวอยู่บ้านกลับยิ่งไม่สะดวก เขาจึงพูดว่า “ฉันพาเสี่ยวโจวไปด้วยนะ เธอนอนพักเถอะ”
“อืม รู้แล้ว”
จิ่งอวี่ชวนไปบ้านสวี่ชิงอวี้ก่อน เพราะเซี่ยงอิ๋นกับหยางหวยฮวายังไม่เลิกงาน พอจอดจักรยานปุ๊บ จิ่งโจวก็รีบวิ่งเข้าลานบ้านทันที
“คุณย่า คุณย่า...”
“มีอะไรเหรอ?” สวี่ชิงอวี้กำลังถือกุยช่ายกำหนึ่งเด็ดอยู่ พอได้ยินก็ยังไม่ทันได้วางมือ รีบวิ่งออกมาเสียแล้ว
“คุณย่า ผมกำลังจะมีน้องแล้ว”
สวี่ชิงอวี้ยังมึนงงอยู่บ้าง เธอมองจิ่งอวี่ชวนที่เดินตามเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้น “เถียนเถียนท้องแล้ว วันนี้ไปตรวจที่โรงพยาบาล อายุครรภ์ได้สองเดือนกว่าแล้ว”
“จริงเหรอ!”
มือของสวี่ชิงอวี้ขยับไปมาอย่างตื่นเต้น เดี๋ยวยกมือขึ้น เดี๋ยวอยากลูบหัว พอนึกได้ว่ายังถือกุยช่ายอยู่ เธอก็โบกมือเรียก “เข้าบ้านก่อน ค่อยคุยกัน เข้ามาเร็ว”
จิ่งอวี่ชวนกำลังอยากถามรายละเอียดเกี่ยวกับข้อควรระวังตอนตั้งครรภ์อยู่พอดี เขาจึงเดินตามเข้าไป หยิบสมุดกับปากกาหมึกซึมออกมาด้วย แล้วมองสวี่ชิงอวี้ด้วยท่าทางเหมือนนักเรียนดีเด่น
“มีอะไรที่ผมต้องระวังบ้างครับ?”
สวี่ชิงอวี้ทำหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ก่อนขยับเข้าไปกระซิบข้างหูจิ่งอวี่ชวน “ระวังอย่ามีอะไรกันในช่วงสามเดือนแรกกับสามเดือนสุดท้ายของการตั้งครรภ์”