เจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยถือปืนปฏิบัติหน้าที่อยู่ จึงไม่มีใครกล้าก่อเรื่อง แม้แต่เสียงพูดคุยก็ยังเบามาก มองไปทางไหนก็เห็นแต่หัวคนเต็มไปหมด เป็นภาพที่น่าตื่นตาไม่น้อย
“วิศวกรจิ่ง ทางนี้ครับ เดินทางนี้” เจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งเดินออกมาต้อนรับทันที
“ลิ่วจื่อ วันนี้นายเข้าเวรเหรอ” จิ่งอวี่ชวนปั่นจักรยานเข้าไป ทางนี้เป็นประตูสำหรับพนักงานโรงงานเหล็กกล้าโดยเฉพาะ
“ใช่ครับ วันนี้คนเยอะ พี่สะใภ้ระวังตัวด้วยนะครับ” ลิ่วจื่อเป็นมือขวาคนสำคัญของฉางฟา คอยจับตาความเคลื่อนไหวของจิ่งอวี่ชวนอยู่ตลอด เรื่องที่เซี่ยงเถียนตั้งครรภ์ เขาย่อมรู้ดี
“อืม ขอบใจที่เตือนนะ นี่ให้” จิ่งอวี่ชวนหยิบบุหรี่หงเหมยที่เหลืออยู่ไม่กี่มวนออกมา เป็นบุหรี่ยี่ห้อใหม่ที่เพิ่งวางขายเมื่อปีก่อนและได้รับเสียงตอบรับดี เขาซื้อมาไม่กี่ห่อ แล้วพกบุหรี่แบ่งขายติดตัวไว้หนึ่งห่อ
“ขอบคุณครับวิศวกรจิ่ง” ลิ่วจื่อรับบุหรี่มาด้วยสองมือ แล้วยังเดินนำจักรยานไปอีกไกล กระทั่งส่งถึงด้านในประตูจึงโบกมือให้
เซี่ยงเถียนหันกลับไปมอง ผู้คนยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ล้วนเป็นคนที่มาสอบในวันนี้
โชคดีที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ไม่ได้รับผิดชอบการสอบ แค่คิดก็รู้สึกน่ากลัวแล้ว มีคนตั้ง 1,700 กว่าคน งานนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กเลย
ถึงฝ่ายประชาสัมพันธ์จะไม่ต้องคุมสอบ แต่การประกาศชื่อและแบ่งกลุ่มทางวิทยุก็เป็นหน้าที่ของพวกเขา เพียงแต่เรื่องนั้นเป็นงานของหลินอวี้หลิงกับซุนเว่ยเซียง
ตอนแปดโมงครึ่ง ทั้งคู่ถือรายชื่อแบ่งกลุ่มเข้าไปในห้องกระจายเสียงแล้ว ในห้องทำงานจึงเหลือเพียงหลิวถิงถิงกับเซี่ยงเถียน