“เย็นนี้อยากกินอะไร?” จิ่งอวี่ชวนเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้สี่โมงกว่าแล้ว ถ้าปล่อยให้เซี่ยงเถียนนอนตอนนี้ ไม่แน่ว่าจะตื่นมากินมื้อเย็นหรือเปล่า งั้นกินกันเร็วหน่อยดีกว่า
“อยากกินมะเขือยาวคลุกกระเทียม”
นาน ๆ ทีเซี่ยงเถียนจะอยากกินอะไรสักอย่าง จิ่งอวี่ชวนจึงพยักหน้า “งั้นตุ๋นผักกาดขาวกับเต้าหู้เพิ่มอีกอย่าง แล้วก็ทำโจ๊กข้าวโพดดีไหม?”
“ได้เลย”
เซี่ยงเถียนกับจิ่งโจวเดินตามไปในครัวอย่างร่าเริง เซี่ยงเถียนรับหน้าที่บอกวิธีทำมะเขือยาวคลุกกระเทียม ส่วนจิ่งโจวรับหน้าที่พาสมาชิกใหม่ของบ้านอย่างต้าหงไปไว้ในเล้าไก่
ต้าหงถูกมัดขาไว้มาตลอด ดูหงอยลงไปไม่น้อย
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะท่าทางของต้าหงทำให้สัญชาตญาณความเป็นแม่ของต้าหวงพลุ่งพล่านหรือเปล่า ตอนจิ่งโจวพาต้าหงเข้าเล้าไก่ ทั้งคู่กลับเข้ากันได้อย่างน่าประหลาด
ต้าหวงถึงกับร้องกุ๊ก ๆ อยู่หลายที ท่าทางราวกับกำลังบอกว่า “แม่จะคุ้มครองแกเอง”
ภายใต้คำแนะนำของเซี่ยงเถียน จิ่งอวี่ชวนฉีกมะเขือยาวที่นึ่งสุกแล้วเป็นเส้น ก่อนใส่กระเทียมสับกับผักชีลงไป
เซี่ยงเถียนชอบกินแบบเละ ๆ อย่างนี้ ไม่ชอบกินมะเขือยาวทั้งลูก
มีมะเขือยาวคลุกกระเทียมแล้ว เซี่ยงเถียนก็กินข้าวได้มากขึ้น
เพราะรสเผ็ดช่วยให้กินข้าวอร่อยจริง ๆ
แถมยังทำให้เซี่ยงเถียนหายง่วงไปด้วย
จิ่งอวี่ชวนเก็บกวาดห้องอาบน้ำเสร็จ อาบน้ำอย่างรวดเร็ว แล้วเช็ดตัวก่อนจะขึ้นมานอนบนเตียงด้วยกัน
เสียงทุ้มอ่อนโยนเอ่ยถาม “นอนไม่หลับเหรอ?”
“อืม” เซี่ยงเถียนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตมิติ “เล่นไหม?”