มื้อเย็นยังคงจัดเต็มเหมือนเดิม ปลาตัวเล็กทอดที่กินไม่หมดพอเย็นแล้วก็ไม่กรอบเท่าไร แต่เคี้ยวเพลินมาก รสชาติเค็มหอมกลมกล่อม
ไก่ผัดแกงกะหรี่ใส่มันฝรั่งทำไว้เยอะ ยังเหลืออยู่ เอาไปอุ่นในหม้อให้ร้อน แล้วกินกับข้าวและปลาตัวเล็กทอด เป็นมื้อที่อร่อยมาก
โดยเฉพาะเซี่ยงเถียนยังเติมน้ำมันพริกลงไปอีกหนึ่งช้อน ตอนกลางวันเธอเกรงใจ ไม่กล้าคลุกข้าวกินแบบนี้ พอตอนนี้ก็ตักข้าวพูนช้อนยัดเข้าปากเต็มคำ
แกงกะหรี่อุ่นซ้ำจนรสเข้มข้นขึ้น น้ำแกงก็ข้นเหนียวกว่าเดิม ทั้งสามคนกินจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่ปลาตัวเล็กทอดเต็มจาน
จิ่งโจวเดินไปล้างจานอย่างรู้งาน เขาอดโล่งใจไม่ได้ แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกละอายใจตัวเองขึ้นมา ทำไมตอนกลางวันถึงไม่ให้ตัวเองล้างจาน ตอนนี้กลับไม่ค่อยชินเสียแล้วล่ะ?
จิ่งโจวตกใจจนรีบล้างจานให้เร็วขึ้น จากนั้นก็ไปล้างหน้าล้างตาที่ลานหลังบ้าน เช็ดผมพลางโบกมือให้เล้าไก่ “ต้าหวง ต้าหง ราตรีสวัสดิ์นะ!”
“เอ้กอีเอ้กเอ้ก~”
“กุ๊ก ๆ ๆ ๆ กะต๊าก ๆ กุ๊ก ๆ กะต๊าก...”
เสียงอึกทึกปนเสียงร้องโหยหวนที่ดังขึ้นด้านนอก ทำให้ไก่สองตัวตกใจจนกระพือปีก พยายามบินออกจากเล้า แต่ถูกกรงขังไว้เสียก่อน จึงได้แต่ร้องระงม
จิ่งโจวไม่มีใจจะสนใจไก่สองตัว รีบวิ่งไปที่ห้องรับแขก เห็นแม่ของเขาฟุบอยู่ตรงหน้าต่างแล้ว
“พวกเธอสองคนอย่าออกมานะ” จิ่งอวี่ชวนกำชับเสร็จก็เปิดประตูออกไปทันที
เซี่ยงเถียนอยากรู้อยากเห็นมาก อีกทั้งเห็นจ้าวหรูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามออกมาด้วย จึงรีบบอกจิ่งโจวว่า “ไป ๆ เราไปฝั่งตรงข้ามกัน”