“นี่คือเครื่องปรับอากาศ ทำความเย็นก็ได้ ทำความร้อนก็ได้ ลองศึกษาให้ดี ดูว่าจะทำออกมาได้ไหม” เซี่ยงเถียนรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง เธออยากย้ายเข้าไปอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตมิติแล้ว ที่นั่นอุณหภูมิคงที่ตลอดเวลา
ข้างนอกร้อนจริง ๆ!
อากาศร้อนจนเธอหงุดหงิดกระสับกระส่าย จะบอกว่าไม่สบายตรงไหนก็พูดไม่ถูก รู้แต่ว่าไม่สบายไปหมดทุกที่!
จิ่งอวี่ชวนทั้งขำทั้งจนใจ เขาตบหน้าผากตัวเองแล้วหัวเราะออกมา น้ำเสียงอ่อนโยนเอ็นดู “ได้”
คืนนั้นเซี่ยงเถียนเข้าไปนอนในซูเปอร์มาร์เก็ตมิติจริง ๆ เพราะเธอไม่อยากให้จิ่งอวี่ชวนนอนไม่หลับ ต้องคอยพัดให้เธอและจับยุงทั้งคืน
วันรุ่งขึ้น หลังมื้อกลางวัน เซี่ยงเถียนกำลังนั่งมึนหัวเพราะความร้อนอยู่ในห้องทำงาน พลางโบกพัดใบลาน จ้าวลี่หมินก็หิ้วพัดลมตัวใหญ่เข้ามา
เป็นพัดลมใบพัดสามแฉก ทำจากโลหะ ดูเรียบง่ายเกินไปอยู่สักหน่อย
แต่สำหรับเซี่ยงเถียนแล้ว มันเหมือนผีเสื้อกลางคืนที่เห็นแสงไฟจนอยากโผเข้าไปจุ๊บสักที
จ้าวลี่หมินเหลือบมองเซี่ยงเถียน เม้มปากเล็กน้อย ความรักของคนหนุ่มสาวนี่ช่างทำให้หน้ามืดตามัวจริง ๆ แค่จะติดพัดลมให้ภรรยาตัวเองโดยไม่ให้ใครนินทา ถึงกับลากทุกแผนกของฝ่ายธุรการเข้ามาเกี่ยวด้วย
“ฝ่ายวิศวกรรมยื่นเรื่องขึ้นไปขอให้สำนักงานของฝ่ายธุรการทุกห้องมีพัดลมคนละตัว ฉันวางไว้ตรงนี้แล้ว ซุนเว่ยเซียง มาจัดการหน่อย”
“ได้ครับ หัวหน้าจ้าว” ซุนเว่ยเซียงรีบไปเสียบปลั๊กพัดลม
หลิวถิงถิงหันกลับมาส่งสายตาล้อเลียนเซี่ยงเถียน “ฝ่ายวิศวกรรมเชียวนะ...”