ต้าเฮยเป็นตัวแรกที่จำเธอได้ มันสูดจมูกฟุดฟิด หางแกว่งรัวจนแทบเป็นใบพัด ก่อนจะกระชากสายจูงพุ่งมาหาเธอ
ฉินโม่ถูกมันลากจนเซไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พอเงยหน้าขึ้นเห็นเจียงหนิงก็ยิ้มพลางกระตุกสายจูงเบา ๆ
「ต้าเฮย ช้าหน่อย」
เจียงหนิงหยุดเดิน ก้มลงลูบหัวที่ต้าเฮยยื่นเข้ามาหา
「ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ ต้าเฮย」
ต้าเฮยเอาหัวถูไถฝ่ามือเธออย่างแรง หางสะบัดดังพึ่บพั่บ
ฉินโม่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ สายตาหยุดที่ท้องนูนของเธอชั่วครู่ ก่อนจะเบือนออกไป น้ำเสียงอ่อนโยน
「ใกล้หกเดือนแล้วใช่ไหม」
「อืม ใกล้แล้ว」
「ร่างกายเป็นยังไงบ้าง」
「สบายดี กินได้ นอนหลับ」
ฉินโม่พยักหน้า ต้าเฮยถูไถอยู่ใต้มือเธอจนพอใจแล้วจึงยอมถอยหัวกลับไปนั่งเรียบร้อยข้างเท้าฉินโม่
ทั้งสองเดินเคียงกันไปตามทางเดินอยู่พักหนึ่ง ก่อนฉินโม่จะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น
「คราวก่อนคุณบอกฉันว่ามีลูกแล้ว แต่ไม่ได้พูดถึงพ่อของเด็ก」
「อืม」
「เขา...ดีกับคุณไหม」
เจียงหนิงก้มมองท้องตัวเอง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
「ดี ดีมากเลย เขาทะเลาะกับครอบครัวเพราะอยากอยู่กับฉัน ตอนนี้เปิดบริษัทเอง ถึงจะยุ่งจนดึกทุกวัน แต่ก็กลับบ้านทุกวัน」
ฉินโม่เงียบไปหลายก้าว มองผิวน้ำในแม่น้ำที่ถูกลมเย็นยามเย็นพัดจนเป็นระลอก ก่อนพยักหน้า
「อย่างนั้นก็ดีแล้ว」
「พี่ฉินโม่ ขอบคุณนะคะที่ช่วยแนะนำงานเลี้ยงให้ฉันก่อนหน้านี้ พอทำงานนั้นเสร็จ ยอดผู้ติดตามบัญชีฉันก็เพิ่มขึ้นเยอะ หลังจากนั้นก็ได้งานจัดหาขนมให้โรงแรมเครือเดียวกันมาอีกหลายแห่ง」
「ฝีมือคุณดีต่างหาก ผมแค่ช่วยแนะนำช่องทางให้」ฉินโม่ดันแว่นขึ้น 「ถ้าร้านมีปัญหาอะไรก็บอกผมได้ทุกเมื่อ เรื่องบ้านก็เหมือนกัน」
「ได้ค่ะ」