หลายวันต่อมา เจียงหนิงทุ่มเทแรงกายแรงใจส่วนใหญ่ไปกับการเตรียมแผนงาน
เธอออกแบบโต๊ะขนมหวานสามชั้น ชั้นล่างวางขนมชิ้นเล็กพอดีคำ ทั้งทีรามิสุในถ้วย มูสข้าวเหนียวมะม่วงในถ้วย และทาร์ตเลมอน เพื่อให้แขกหยิบกินได้สะดวกขณะยืน
ชั้นกลางวางเค้กหั่นชิ้นกับบราวนีสี่เหลี่ยม ข้าง ๆ กันมีพุดดิ้งคาราเมลบรรจุในโหลแก้วหลายใบ
ชั้นบนสุดวางเค้กหลักที่สั่งทำพิเศษ เธอตั้งใจจะทำเป็นเค้กน้ำตาลปั้น โดยตกแต่งหน้าเค้กให้เป็นทุ่งดอกทานตะวัน
หลังส่งแผนให้ฉินโม่ วันถัดมาเขาก็ตอบกลับทางวีแชต
「ผู้จัดงานดูแล้ว พอใจมาก โดยเฉพาะไอเดียกระปุกบริจาคบนเค้กหลัก พวกเขาชอบเป็นพิเศษ ให้ทำตามนี้เลย กำหนดวันแล้ว เป็นวันที่ 24 กันยายน บ่ายสามโมงเข้าไปจัดโต๊ะ ตอนหกโมงเย็นเริ่มงานเลี้ยง ฉันส่งข้อมูลติดต่อของผู้ประสานงานให้แล้ว」
เจียงหนิงรีบเพิ่มผู้ประสานงานเป็นเพื่อน อีกฝ่ายมีท่าทีเป็นมิตร ส่งรายละเอียดขนาดสถานที่ ระบบไฟฟ้า และขั้นตอนการเข้าพื้นที่มาให้ครบถ้วน ทั้งยังถามว่าเธอต้องการไปดูสถานที่ล่วงหน้าหรือไม่
เธอตอบว่าต้องการ แล้วนัดไปดูสถานที่ที่โรงแรมจวินเยว่ในบ่ายวันถัดไป
โรงแรมจวินเยว่ตั้งอยู่บนถนนที่คึกคักที่สุดใจกลางเมือง บริเวณทางเข้ามีพนักงานต้อนรับยืนเรียงแถวในชุดเรียบร้อย ประตูหมุนด้านในมีแชนเดอเลียร์ระยิบระยับจนแทบแสบตา
ตอนเจียงหนิงขี่รถไฟฟ้าไปถึง รปภ.แทบไม่ยอมให้เธอเข้า เธอต้องควักประวัติแชตกับผู้ประสานงานให้ดูอยู่นาน กว่าจะได้รับอนุญาตให้เข้าทางพนักงาน
ผู้ประสานงานแซ่หลิน เป็นพี่สาววัยสามสิบกว่า พาเธอเดินดูห้องจัดเลี้ยงรอบหนึ่ง
ห้องจัดเลี้ยงกว้างมาก เพดานสูงถึงเจ็ดแปดเมตร ด้านบนแขวนแชนเดอเลียร์เป็นแถว ฉากหลังเวทีติดตั้งไปแล้วครึ่งหนึ่ง คนงานกำลังแขวนป้ายผ้าอยู่บนนั้น