อาคารหลักสูงสิบแปดชั้น เหนือประตูทางเข้าหลักมีตราตำรวจแขวนอยู่ หน้าประตูมีตำรวจประจำการยืนอยู่
ทั้งสองเดินไปยังห้องเวรยาม ตำรวจที่เข้าเวรยื่นหน้าออกมามองพวกเขาแวบหนึ่ง จางเยว่ยื่นหนังสือโยกย้ายให้ อีกฝ่ายตรวจสอบแล้วก็หลีกทางให้พวกเขาเข้าไป
โถงชั้นหนึ่งกว้างขวางและสว่างไสว ผนังตรงข้ามประตูประดับตราตำรวจขนาดใหญ่ ส่วนสองข้างมีหน้าต่างกระจกสูงจรดพื้นอยู่หลายบาน
เกาชียืนอยู่กลางโถง เงยหน้ามองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ยด้วยความรู้สึกทึ่งว่า “ยิ่งใหญ่จริง ๆ ยิ่งใหญ่จริง ๆ”
“แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อเป็นเมืองระดับแนวหน้า” จางเยว่ถอนสายตากลับมา “ไปกันเถอะ เราไปรายงานตัวก่อน อย่ายืนเกะกะอยู่ตรงนี้เลย”
ทั้งสองเดินผ่านโถงไปยังหน้าลิฟต์ แล้วกดปุ่มขึ้น
ไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออก ชายวัยกลางคนในเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินออกมา ยศตำรวจบนบ่าสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ
เมื่อทั้งสองเห็นดังนั้นก็ยืนตรงทำความเคารพ
ชายคนนั้นมองจางเยว่กับเกาชีแวบหนึ่ง สายตาหยุดอยู่ที่หนังสือโยกย้ายในมือพวกเขาชั่วขณะ ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินผ่านไป
ประตูลิฟต์ปิดลงอีกครั้ง จางเยว่กดปุ่มเลือกชั้น ลิฟต์เริ่มเคลื่อนขึ้น
ชั้นสองถึงชั้นสิบสองเป็นพื้นที่สำนักงานของหน่วยงานต่าง ๆ รวมถึงกองบังคับการอาชญากรรม กองอำนวยการรักษาความสงบทางน้ำและท่าเรือ ฝ่ายความมั่นคงทางไซเบอร์ ฝ่ายปราบปรามยาเสพติด ฝ่ายกฎหมาย และกองตรวจการ เป็นต้น หน่วยงานทั้งหมดกระจุกตัวอยู่ในชั้นเหล่านี้
พื้นที่สำนักงานของกองบังคับการอาชญากรรมอยู่ชั้นสิบ ส่วนหน่วยสืบสวนคดีร้ายแรงอยู่ชั้นเก้า
ลิฟต์จอดที่ชั้นเก้าก่อน ประตูเปิดออก เผยให้เห็นพื้นที่สำนักงานที่สว่างโปร่งอยู่สองฝั่งทางเดิน ทุกคนต่างทำงานของตนอย่างขะมักเขม้น