“คนอื่นอยู่ไหน! ช่วยด้วย!” โทบี้อ้าปากตะโกน หวังเรียกพวกเดียวกันให้เข้ามาช่วย
หานมู่พลิกข้อมือ เปลี่ยนจากจับกระบองแบบคว่ำมือเป็นจับกลับ เอวหย่อนลงรวบรวมแรง ก่อนแทงกระบองสั้นเข้าไปในปากที่อ้ากว้างของโทบี้อย่างรุนแรง
แรงมหาศาลผลักกระบองทะลุเนื้อเยื่ออ่อนในลำคอ เจาะผ่านแผ่นกระดูกบางบริเวณฐานกะโหลกอย่างแม่นยำ แล้วทะลุออกทางรูท้ายทอย
ร่างของโทบี้พลันแข็งค้าง
ปากยังอ้าค้าง ดวงตาเบิกกว้าง เลือดสีแดงสดไหลลงมาตามลำกระบอง
ออร์ลันโดนั่งอยู่บริเวณด้านหน้าของชั้นธุรกิจ ตั้งแต่หานมู่ลงมือจนโทบี้ล้มลง ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที
เมื่อเห็นภาพเพื่อนร่วมงานที่มีกระบองสั้นเสียบคาปาก ร่างอ่อนยวบลง รูม่านตาของเขาก็หดวูบ แต่เขาตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว รีบสอดมือเข้าไปในกระเป๋าด้านในเสื้อ เตรียมชักกระบองสั้นออกมา
แต่หานมู่ไม่เปิดโอกาสให้เขาชักกระบองเลยแม้แต่น้อย
เธอปล่อยมือจากกระบองสั้น ปล่อยให้ศพของโทบี้ไถลลงจากที่นั่ง ขณะเดียวกันก็พุ่งตัวไปข้างหน้า ก้าวข้ามทางเดินในพริบตา
หมัดขวาของเธอฟาดลงบนข้อมือที่กำลังชักกระบองของออร์ลันโดอย่างรวดเร็วและเหี้ยมเกรียม แรงหมัดหนักหน่วงและแม่นยำ พุ่งกระแทกช่องว่างระหว่างกระดูกเรเดียสกับกระดูกอัลนา
มือของออร์ลันโดคลายออกทันที กระบองสั้นยังชักออกมาไม่พ้น
หมัดที่สองของหานมู่ตามมาติด ๆ กระแทกเข้าที่ชายโครงส่วนล่างของเขา กำปั้นทะลุผ่านชั้นกล้ามเนื้อบาง ๆ ตรงเข้าที่ตับ