“โอ้ หลุดอุปกรณ์มาอีกชิ้นเนี่ย?”
ได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้างหู หลินเยี่ยไป๋แทบกลั้นรอยยิ้มไม่อยู่
ดูท่าชาตินี้ตัวเองคงเป็นตัวซวยของไอ้หมอนั่นจริงๆ
“แค่เจ้าหมอนั่นตอนนี้คงโมโหแทบตายไปแล้วสินะ? ธนูวายุเพิ่งจะอุ่นมือเลยหลุดซะแล้ว”
หลินเยี่ยไป๋อดถอนหายใจไม่ได้
ต้องยอมรับว่าเฟิงเสวี่ย คุนหลงนี่ซวยจริงๆ!
แน่นอน เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว
จากนั้น หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกธนูวายุขึ้นขายทันที
ส่วนราคาน่ะเหรอ ก็ยังเป็น 50 เหรียญทองเหมือนเดิม
ไม่รู้ว่าเฟิงเสวี่ย คุนหลงเห็นแล้วจะมีปฏิกิริยายังไงนะ
……
ตรงข้ามกับความสุขสบายใจของหลินเยี่ยไป๋โดยสิ้นเชิง ตอนนี้เฟิงเสวี่ย คุนหลงโกรธแทบระเบิด
เพิ่งออกมาจากน้ำพุฟื้นคืนชีพ ใบหน้าคล้ำเคร่งจนแทบจะหยดน้ำได้
เพื่อให้ได้ขุมทรัพย์ลับนั่นมา เขาทุ่มเทไปมากมายมหาศาล
ไม่ต้องพูดถึงผลที่ต้องเผชิญจากการทำให้กิลด์เทียนลู่ขุ่นเคือง แค่เงินที่ใช้ไปก็เป็นหลักแสนแล้ว!
จวนจะได้ของสำคัญมาครอบครองแล้วแท้ๆ ไม่คิดว่าจะมีเสือขวางทางโผล่มา!
แค่คิดถึงตรงนี้ เขาก็แทบหายใจไม่ออก ถ้าไม่ใช่คนข้างๆ พยุงไว้ คงล้มลงไปแล้วจริงๆ
ที่ทำให้เขาอึดอัดใจที่สุด ก็คือกิลด์เฟิงเสวี่ยยังมีทีท่าอยากจะดึงตัวหลินเยี่ยไป๋ไอ้สารเลวนั่นเข้ากิลด์อีก
ตอนนี้เขาจะโกรธแค่ไหน ก็ไม่กล้าท้าทายอีกฝ่ายต่อหน้าธารกำนัล
ความรู้สึกที่มือมีแรงแต่ใช้ไม่ได้ มีโทสะแต่ระบายไม่ออกแบบนี้ แย่ยิ่งกว่าฆ่าเขาเสียอีก!
“คุณชายหลง คุมสติหน่อยครับ! อย่าโกรธจนเสียสุขภาพเลย เก็บเนื้อเก็บตัวไว้ก่อน ยังไงก็มีวันได้คืน!”
สมาชิกกิลด์ข้างๆ เห็นเขาหน้าซีด ตัวสั่นเทิ้ม ก็รีบเข้ามาพยุง กลัวเขาจะโกรธจนเป็นอะไรไป
แต่เฟิงเสวี่ย คุนหลงกลับสลัดมืออีกฝ่ายทิ้งอย่างแรง กัดฟันเงยหน้าคำราม: “ไอ้ชื่อซ่อนเร้น สาสัส ให้ตายเถอะ! แกคอยดูไว้เถอะ! สักวันหนึ่ง ข้าจะทำให้แกเจ็บปวดเป็นสิบเท่าของข้า!”
บัญชีแค้นนี้ เฟิงอวี้หลงไม่มีวันจบ!