"ไอ้เวร! เอาอีกแล้วนะแก!"
พอเห็นหลินเยี่ยไป๋โผล่มาเฉยๆ ปฏิกิริยาแรกของเฟิงเสวี่ย คุนหลงคือความโกรธ!
ไอ้หมอนี่ไม่เพียงแต่ทำเขาตายเสียเลเวลนึง ยังกล้าเก็บอุปกรณ์ของเขาอีกด้วย
ความอัปยศแบบนี้ เขาไม่เคยเจอในเกมไหนมาก่อน!
แต่ไฟโกรธเพิ่งจะลุก อยู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เขาก็ใจหายวาบทันที
ยังไงซะ คราวที่แล้วเขาก็โดนไอ้หมอนี่ยิงทีเดียวตายคาที่มาแล้ว
ตอนนี้ เขาทำได้แค่ฝืนยิ้มมองหลินเยี่ยไป๋ แล้วพูดว่า "คุณพี่ครับ เมื่อกี้เป็นความผิดผมเอง แต่คุณก็ฆ่าผมไปแล้วครั้งนึง ถือว่าเราเสมอกันนะ"
ถึงตอนนี้เขาอยากจะฆ่าหลินเยี่ยไป๋ให้ตาย แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็ยังคงเป็นขุมทรัพย์ลับ
ดังนั้น เขาจึงเลือกที่จะอดทนไว้ก่อน
พอเขาคว้าขุมทรัพย์ลับได้ ค่อยแก้แค้นก็ยังไม่สาย
ยังไงซะ หานซิ่นยังเคยต้องทนอัปยศอดสูใต้เป้ากางเกงใครมาก่อนเลย
"โอ้โห นี่ใครวะ? ถึงขั้นให้ท่านหลงยอม... ประนีประนอมเลยหรอ?"
ในฝูงชน สมาชิกกิลด์เฟิงเสวี่ยหน้าใหม่สองสามคนมองหน้ากันมึนงง แล้วดึงคนข้างๆ มาถามเบาๆ
เฟิงเสวี่ย คุนหลงเป็นหนึ่งในผู้บริหารของกิลด์เฟิงเสวี่ย ที่เอาแต่ใจและหยิ่งผยองมาตลอด แต่ตอนนี้มีคนทำให้เขาใจอ่อนงอแงได้งั้นหรอ?
"ไอ้หมอนั่นไง ที่คราวก่อนโซโล่ราชาเต่าลาวาตัวคนเดียว!", มีผู้เล่นไม่กี่คนที่เคยร่วมเหตุการณ์ราชาเต่าลาวา จำหลินเยี่ยไป๋ได้ทันที พูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ปากเก่งไปอย่าง ปกติก็กลัวจริงๆ นั่นแหละ
"อะไรนะ? เขาคือสุดยอดผู้เล่นที่ซ่อนชื่อไว้คนนั้นหรอ?"
พูดจบ ทุกคนที่มองหลินเยี่ยไป๋ก็มีสายตาที่ซับซ้อนขึ้นมาทันที
ที่แท้ก็เป็นคนที่ได้เฟิสต์คิลบอสนี่เอง ไม่แปลกใจเลย!
แต่สำหรับเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง หลินเยี่ยไป๋กลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย