เป็นไปได้ยังไง?!
มองดูลูกธนูที่หลินเยี่ยไป๋ยิงตรงมาทางตน หัวใจของหวิ่นเยาเยาก็เต้นไม่เป็นจังหวะ รูม่านตาหดเกร็งในทันใด
เพราะลูกธนูนี้ ดันทำให้หล่อนรู้สึกขนลุกไปทั้งหลัง
ถึงแม้ฝีมือของหลินเยี่ยไป๋จะไม่เลว แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นที่ลูกธนูนัดเดียวจะทำให้หล่อนต้องตั้งตัวติดขนาดนี้
เกิดอะไรขึ้น?
และในขณะที่ตกใจ สีหน้าของหล่อนก็ยิ่งดูแย่ลงเรื่อยๆ
ไม่ใช่เพราะอะไรอื่น
เพราะเมื่อครู่ หล่อนเพิ่งใช้สกิลเคลื่อนที่ไปเพื่อบังคับสร้างความเสียหายให้หลินเยี่ยไป๋
ในสถานการณ์ปกติ หล่อนสามารถใช้ความได้เปรียบด้านความเร็วในการหลบหลีกได้
แต่การโจมตีของหลินเยี่ยไป๋กลับเป็นแบบล็อกเป้า
นั่นก็หมายความว่า ลูกธนูนัดนี้หล่อนไม่มีทางหลบได้!
"ให้ตายเถอะ!"
หวิ่นเยาเยากัดริมฝีปากแดงแน่น ถึงแม้จะคิดไม่ออกว่าทำไมอีกฝ่ายถึงจู่ๆ ก็ระเบิดพลังโจมตีน่ากลัวขนาดนี้ออกมา แต่ถึงเวลาคับขันแบบนี้ หล่อนก็ไม่มีเวลาคิดมาก
กัดฟันแน่น พลังงานทั่วร่างกายพุ่งรวมตัวไปที่ด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง พลังไฟโดยรอบก็ราวกับถูกเรียก หลั่งไหลมารวมกันอย่างล้นหลาม
ชั่วพริบตา กำแพงโล่ไฟขนาดประมาณหนึ่งจั้งครึ่งก็ขวางกั้นอยู่ระหว่างหล่อนกับลูกธนูเหล่านั้น
ในชั่วขณะคาบเส้นตาย หล่อนไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
"หืม?"
แต่ทว่า เมื่อเห็นหวิ่นเยาเยาที่จู่ๆ ก็ตั้งรับสุดตัว หลินเยี่ยไป๋กลับรู้สึกฉงนอยู่บ้าง
ผู้หญิงคนนี้อาการปกติดีไหม?
หรือว่าจะโดนตัวเองยิงจนกลัวไปแล้ว?
ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ
เมื่อครู่ยังไม่เห็นจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบขนาดนี้เลย
เขายังไม่ทันได้คิดให้ละเอียด วินาทีถัดมา ข้อสงสัยทั้งหมดก็มีคำตอบ