เมื่อเสียงของหุนเท่าเท่ากล่าวจบลง ทั่วทั้งโถงใหญ่ก็พลันเข้าสู่ความเงียบสงัดในชั่วขณะหนึ่ง
หลินเยี่ยไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว
ถึงแม้คู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ไม่ได้ไร้ซึ่งหนทางที่จะตอบโต้
ต้องรู้ว่าตอนนี้ค่าพลังชีวิตของเขาสูงถึง 1,740,000
ต่อให้ต้องรับเอาสกิลโจมตีของอีกฝ่ายเมื่อครู่นี้แบบตรง ๆ ก็ยังทนได้ตั้งสิบครั้ง!
ส่วนพลังโจมตีธรรมดา
ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีพลังโจมตีสูงถึง 30,000 ภายใต้การลดความเสียหายสองชั้นจากเคล็ดแปลงเป็นมังกรและน้ำพุแห่งชีวิตในตอนนี้ของเขา อย่างมากก็สร้างความเสียหายให้เขาได้แค่ 40,000
และตอนนี้เขาอาศัยน้ำพุแห่งชีวิตที่เสริมด้วยเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์ อัตราการฟื้นฟูต่อวินาทีของเขาสูงถึง 35,000
ต่อให้ได้รับผลของบาดแผลสาหัสจากดันเจี้ยน ก็ยังฟื้นฟูได้เกือบ 28,000!
บวกกับพลังดูดเลือดจากการโจมตี... ศึกนี้ สู้ได้
อีกอย่าง
อีกฝ่ายสามารถกันลูกธนูแปดดอกของเขาได้ แต่ไม่สามารถกันลูกธนูสิบสองดอก หรือกระทั่งยี่สิบดอกพร้อมกันได้แน่นอน!
ความเสียหายจากลูกธนูยี่สิบดอกคือแนวคิดแบบไหน?
ต่อให้เป็นแค่ดาเมจจริง ก็เกือบ 800,000 ความเสียหาย!
อีกฝ่ายมีพลังโจมตีแค่ประมาณ 30,000 ต่อให้มีสกิลป้องกันระดับเทพ ก็รับความเสียหายนี้ไม่ไหว
เพราะค่าสัมประสิทธิ์ของสกิลป้องกันระดับเทพ อย่างมากก็แค่ 1500%
และเขาก็ไม่เชื่อว่าสกิลของอีกฝ่ายจะไม่มีคูลดาวน์!
ต่อให้พูดไป worst case สมมติว่าเขาพ่ายแพ้ ก็แค่หลุดลงไปหนึ่งเลเวล แล้วเริ่มใหม่ก็ได้
เขามีพรสวรรค์ "มือฉมังขโมยเวท" ที่เติบโตได้ไม่จำกัด
ตอนนี้สู้ไม่ได้ พอเขาเก็บเลเวลไปเรื่อย ๆ วันหนึ่งเขาจะต้องเก็บหนี้นี้ให้ชำระได้
คิดได้เช่นนี้ หลินเยี่ยไป๋ก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที
จากนั้น เขาก็โก่งคันธนูจนสุดแรง ภายใต้สกิลล็อกเป้า ลูกธนูยี่สิบดอกก็พุ่งตรงไปทางหุนเท่าเท่าที่อยู่ด้านบน
