ขณะนี้
หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่ม ใบหน้างดงามไร้ที่ติปรากฏอยู่ตรงหน้าหลินเยี่ยไป๋
โดยเฉพาะขายาวเรียวตรงคู่นั้น ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่าน เขาก็ยังจำได้
นี่มันวิญญาณซิวซิวที่ถูกเขายิงจนแหลกสลายไม่ใช่หรือไง!
เป็นไปได้ยังไง เธอไม่ตายไปแล้วหรอกหรือ?
หลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงเล็กน้อย ร่างกายเองก็ถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว
เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายน่ากลัวแค่ไหน
ต่อให้ตอนนี้เขามีมงกุฎเทพแห่งเพลิงอยู่ในมือ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างแน่นอน
อีกอย่าง ตอนนี้เขาผ่านด่านไปแล้ว ถ้าตายอีกรอบล่ะก็ ขาดทุนชัวร์
แต่ทว่า
เมื่อเผชิญหน้ากับความตกตะลึงของหลินเยี่ยไป๋ วิญญาณซิวซิวกลับยิ้มอย่างยั่วยวน "เมื่อกี้เธอยังเสียดายเซอร์ไพรส์นั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ ไงล่ะ ตอนนี้มันปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว กลับกลัวขึ้นมาแล้วหรือไง?"
"เซอร์ไพรส์?"
หลินเยี่ยไป๋อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่รูม่านตาจะหดตัวลงทันที "เซอร์ไพรส์นั่นก็คือนาย?"
"เป็นไงล่ะ ไม่ชอบหรือไง?"
วิญญาณซิวซิวเอียงคออย่างขี้อ้อน
"......"
หลินเยี่ยไป๋หมดคำพูดทันที ปากตัวเองนี่มันร้ายจริง
โดนตัวเองเป่านกหวีดจนได้สินะ?
ตอนนั้นเขาก็แค่พูดเล่นไปอย่างนั้นเอง
แต่ยังไม่ทันที่หลินเยี่ยไป๋จะได้หมดคำพูดต่อ คำพูดต่อไปของวิญญาณซิวซิวเกือบทำให้เขาพ่นน้ำอัดลมเค็มออกมา
"ฉันไม่สนหรอก ตั้งแต่เธอเอาชนะฉันได้ ก็เป็นสามีของฉันแล้ว ต่อให้หนีไปก็หนีไม่พ้น!"
เดี๋ยวนะ......
เมื่อกี้ฉันได้ยินอะไร?
สามีคืออะไรกัน?
หลินเยี่ยไป๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปที่วิญญาณซิวซิวผู้งดงามถึงขั้นสามารถทำให้บ้านเมืองล่มจมได้ แล้วก็กระตุกมุมปาก "พี่สาว เอ้อ ไม่สิ คุณหนูซิวซิว เมื่อกี้ที่พูดว่าสามีหมายความว่ายังไง?"