สวี่เยว่รู้สึกว่าบริษัทที่เธอทำงานอยู่มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
วันนี้เป็นวันที่ห้าที่เธอมาทำงาน
บริษัทใหม่ของเธอตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งใจกลางเมือง ทุกเช้าลิฟต์แน่นขนัดไปด้วยผู้คน แต่เธอต่างจากคนอื่นตรงที่สามารถใช้ลิฟต์อีกตัวด้านในสุดซึ่งต้องรูดบัตรได้ ไม่ต้องไปเบียดกับคนส่วนใหญ่
ตอนเช้า ขณะที่เธอกำลังรอลิฟต์ ก็ได้ยินคนข้าง ๆ พูดว่า “เห็นประกาศหรือยัง?”
สวี่เยว่เองก็เงี่ยหูฟัง
“ประกาศอะไร?”
“จำกัดการใช้ไฟไง เมื่อคืนบริษัทจัดการอาคารส่งประกาศมาว่าอากาศร้อนเกินไป เลยต้องจำกัดการใช้ไฟ ตั้งแต่วันนี้จะไม่เปิดแอร์ส่วนกลางแล้ว ให้แต่ละบริษัทหาทางกันเอง จะทำงานจากบ้านหรือเอาพัดลมมาเองก็ได้”
“ให้ตายสิ ฉันไม่รู้เรื่องเลย โต๊ะทำงานฉันอยู่ติดหน้าต่าง แดดบ่ายส่องจนร้อนแทบตาย ถ้าไม่มีแอร์ฉันคงโดนแดดเผาจนแห้งตายแน่! ใครเผลอหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ฉันเข้า ก้นได้ไหม้แน่!”
“ใครจะไม่เป็นล่ะ อากาศร้อนขนาดนี้ ถ้าไม่เปิดแอร์ส่วนกลาง ฉันตายแน่”
สวี่เยว่รู้สึกเห็นใจอยู่บ้าง ก่อนจะกังวลขึ้นมาอีกหลายส่วน ห้องทำงานของเธอก็ติดหน้าต่างเหมือนกัน ถ้าไม่เปิดแอร์ เธอคงร้อนตายแน่ใช่ไหม?
ขณะที่กำลังคิด ลิฟต์ก็มาถึง เธอรีบเดินเข้าไป รูดบัตรแล้วตัดขาดจากสายตาคนข้างนอก ภายในลิฟต์กว้างขวาง มีเธออยู่คนเดียว ไม่นานก็ถึงชั้นของบริษัท พอประตูลิฟต์เปิด อากาศเย็นวูบใหญ่ก็พุ่งเข้ามาทันที รูขุมขนทั่วร่างของสวี่เยว่ผ่อนคลายลง
เย็นสบายจัง
ดีนะที่บริษัทไม่ได้ปิดแอร์
เมื่อเข้าไปในบริษัท เธอพบว่าประตูเปิดไฟสว่าง แต่ข้างในว่างเปล่า ไม่เห็นใครสักคน เธอถืออาหารเช้าอยู่ในมือ พอเลี้ยวเข้าไปก็เกือบชนกับเซี่ยซูที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน
เซี่ยซูไว้ผมสั้น ใบหน้าสวยสะดุดตา เครื่องหน้าคมชัดงดงาม มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ดูเย็นชาอย่างยิ่งยามมองคน ราวกับไม่เคยยิ้มเลยสักครั้ง เธอสวมชุดฮั่นฝูพลิ้วไหว ยามขยับตัวเผยให้เห็นมีดสั้นที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อราง ๆ
ตอนเจอกันครั้งแรก สวี่เยว่ตกใจจนสะดุ้ง ยังดีที่หัวหน้าหลิวซึ่งรับเธอเข้าทำงานบอกว่า บริษัทเปิดกว้าง อยากใส่อะไรก็ใส่ อยากสวมอะไรเพิ่มก็สวม อยากแต่งตัวยังไงก็แต่งได้ตามใจ
พอเจอกันหลายครั้งเข้า สวี่เยว่ก็หลงใหลในความสวยของอีกฝ่ายอย่างเต็มที่ แต่เพื่อนร่วมงานคนนี้ค่อนข้างเย็นชา สวี่เยว่รู้แค่ว่าเธอชื่อเซี่ยซู ยังไม่เคยคุยกันเท่าไร เธอจึงทักทายว่า “อรุณสวัสดิ์ กินอาหารเช้าหรือยัง?”
เซี่ยซูมองเธอด้วยสายตาเย็นชาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหน้าหนีอย่างไม่ใส่ใจแล้วพยักหน้า ถือเป็นการตอบรับ
สวี่เยว่ไม่โกรธ กลับคิดว่าอีกฝ่ายมีเอกลักษณ์ดี ทั้งสวยทั้งมีเอกลักษณ์ เธอชอบเพื่อนร่วมงานแบบนี้
หลังจากกินอาหารเช้าในห้องพักดื่มชาแล้ว สวี่เยว่ก็แวะเข้าห้องน้ำ ระหว่างนั้นมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอยู่เสมอ เธอเองก็ไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นอะไร ห้องน้ำสะอาดเอี่ยม ไม่มีอะไรสกปรกหรือรกเลยสักนิด แต่พอกดชักโครก น้ำที่ไหลออกมากลับเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด
สวี่เยว่ชินแล้ว เธอตะโกนออกไปด้านนอกอย่างใจเย็นว่า “ป้าหู ป้าหยิบสีแดงกับสีน้ำเงินสลับกันอีกแล้ว น้ำที่ออกมาถึงได้แดงไปหมด”
เสียงของป้าหูที่กำลังถูพื้นด้านนอกอู้อี้ตอบกลับมา “อ้อ ตาฝ้าฟางน่ะ หยิบผิดแล้ว”
สวี่เยว่เปิดประตูห้องน้ำออกมา ล้างมือไปพลางพูดไปพลางว่า “ไม่เป็นไร ฉันชินแล้ว ใช้ไปก่อนเถอะ อย่าให้เสียของเลย”
ไม่รู้เหมือนกันว่าฝ่ายพัสดุไปจัดซื้อกันยังไง ถึงได้ซื้อผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดสีแดงมาได้ ตอนที่เธอเข้าห้องน้ำครั้งแรกแล้วกดชักโครกเจอน้ำสีแดงฉาน เธอตกใจแทบแย่ คิดว่าตัวเองเลือดออกมาก
แต่พอเจอแบบนี้ทุกสองสามวันเข้า เธอก็ชินไปเอง
เมื่อกลับมาที่ห้องทำงาน เธอก็ยังไม่เห็นใครในบริษัทเหมือนเดิม สวี่เยว่ไม่รู้ว่าเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ออกไปทำงานข้างนอกหรืออะไรกันแน่ ในแต่ละวันแทบไม่เห็นใครอยู่เกือบตลอดเวลา บางครั้งเจอกัน อีกฝ่ายก็เย็นชาอย่างยิ่ง ทักทายไปก็ไม่ตอบ เธอจึงขี้เกียจถาม อย่างไรเสียบริษัทก็จ่ายเงินเดือนล่วงหน้าให้เธอสามเดือนแล้ว ต่อให้วันไหนบริษัทล้มละลายหรือหนีหาย อย่างน้อยเธอก็ได้เงินสามเดือนเข้ากระเป๋าจริง ๆ
ก็ไม่แปลกที่สวี่เยว่จะคิดว่าบริษัทใกล้เจ๊ง เพราะธุรกิจของบริษัทประหลาดเกินไปจนแทบอธิบายเป็นคำพูดได้ยาก
บริษัทนี้ชื่อบริษัทเทคโนโลยียงเซิง แต่เป็นบริษัทรับจ้างช่วง ธุรกิจหลักคือให้บริการเกมเกมหนึ่ง ทำการตลาดเพื่อดึงผู้เล่นเข้าเกมและดูแลหลังการขาย
ใครได้ยินเรื่องนี้ก็ต้องคิดว่าปกติจะตายไป เพราะยุคนี้เกมทำเงินได้มหาศาล โดยเฉพาะเกมดัง ๆ บริษัทเกมไหนบ้างที่ไม่ได้กอบโกยเงินจนล้นกระเป๋า
แต่เกมชื่อจ้วนเซิงเกมนี้กลับน่าเบื่อจริง ๆ
นี่คือเกมเกิดใหม่ ผู้เล่นในเกมจะจำลองสถานการณ์การไปเกิดใหม่หลังความตาย ทุกคนอยากเกิดเป็นลูกเศรษฐี อยากเกิดมาก็ร่ำรวยมีฐานะ แต่จำนวนที่นั่งสำหรับการเกิดใหม่นั้นมีจำกัด ในทางกลับกัน สัตว์กลับขาดแคลนอย่างมาก จึงมีโอกาสสูงที่ผู้เล่นจะไปเกิดเป็นสัตว์ ทุกคนต้องทำภารกิจต่าง ๆ ในเกม เพื่อเพิ่มโอกาสให้ได้เกิดเป็นมนุษย์
ตอนที่สวี่เยว่ได้ยินเรื่องนี้ครั้งแรก เธอถึงกับอึ้ง ไม่ใช่สิ เกมน่าเบื่อขนาดนี้จะมีคนเล่นจริง ๆ เหรอ?
ที่จริงมีคนเล่นจริง ๆ แถมยังไม่น้อยด้วย อย่างน้อยตลอดหลายวันที่ผ่านมา สวี่เยว่ก็ได้รับคำสอบถามไม่น้อย
อ้อ ลืมบอกไปว่างานของสวี่เยว่คือดูแลหลังการขาย
หน้าที่ของเธอง่ายมาก แค่ตอบคำถามต่าง ๆ และห้ามมีรีวิวแย่ ๆ
ไม่สิ คำพูดของหัวหน้าหลิวที่รับเธอเข้าทำงานคือ “ฉันไม่สนว่าเธอจะข่มขู่หรือใช้ผลประโยชน์ล่อ จะด่าก็ได้ หรือถ้าไม่ได้จริง ๆ จะไปถึงบ้านแล้วซ้อมอีกฝ่ายสักยกก็ได้ สรุปคือห้ามปล่อยให้เขาเขียนรีวิวแย่ ๆ เด็ดขาด”
เพราะประโยคนี้ ตอนนั้นสวี่เยว่ตกใจจนเกือบพุ่งออกประตูหนีไป
ฟังดูสิ นี่มันคำพูดคนปกติที่ไหนกัน น่ากลัวจะตาย
แต่พอนึกถึงเงินทีหลัง เธอก็ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
สวี่เยว่เปิดคอมพิวเตอร์ พลางแอบทำอย่างอื่นไปด้วย แล้วก็กดเข้าไปดูระบบหลังบ้านว่ามีอะไรให้เธอตอบหรือเปล่า เบื่อสุด ๆ เธอเลยเล่นเกมจับคู่บนคอมพิวเตอร์เสียเลย
อย่างไรเสียเธอก็มีห้องทำงานส่วนตัว ไม่มีใครอยู่ด้วย จะทำอะไรก็ไม่มีใครมาคอยดู
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากด้านนอก สวี่เยว่รีบปิดเกมจับคู่ทันที วินาทีถัดมา หัวหน้าหลิวก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เร็วเข้า มีผี...คนจะให้รีวิวแย่ รีบจัดการเลย”
สวี่เยว่เปิดระบบหลังบ้าน แต่ไม่เห็นข้อความอะไรเลย
หัวหน้าหลิวตบหน้าผากตัวเอง “ฉันลืมไป เธอยังไม่มีสิทธิ์เข้าถึง มา เดี๋ยวฉันให้สิทธิ์ แล้วเธอจัดการเรื่องนี้เลย”
เขาเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีอีกบัญชีหนึ่งในคอมพิวเตอร์ แล้วหน้าจอก็เปลี่ยนไปจริง ๆ จากสีฟ้าอ่อนเดิมกลายเป็นสีเขียวเข้ม พูดตามตรง สวี่เยว่รู้สึกว่าสีนี้แสบตามาก แถมยังให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกอย่างบอกไม่ถูก
ไม่รู้เหมือนกันว่าไปหาคนที่ไหนมาออกแบบหน้าเว็บสีแบบนี้
ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่สวี่เยว่ก็ไม่ได้อยู่นิ่ง บนหน้าจอแสดงบัญชีผู้ใช้ระดับ 3 คนหนึ่ง ชื่อถูกปิดด้วยโมเสก อีกฝ่ายกำลังโวยวายอย่างหนัก
【พวกคุณเป็นอะไรกัน? ฉันบอกแล้วว่าข้อกำหนดเดียวตอนเกิดใหม่ของฉันคือต้องมีพลังต่อสู้สูงมาก!】
【แล้วพวกคุณทำอะไรลงไป? ส่งฉันไปเกิดเป็นห่านตัวใหญ่เนี่ยนะ???】
【พวกคุณทำงานกันแบบนี้เหรอ?】
【อย่ามัวแต่เงียบ ออกมาพูดเดี๋ยวนี้!】
【โมโหจะตายอยู่แล้ว เพื่อนฉันได้เกิดเป็นลูกชายของโค้ช แต่พวกคุณกลับส่งฉันไปเกิดเป็นห่านตัวใหญ่? ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม หลอกลวง หลอกลวงกันชัด ๆ ต่อไปฉันจะไม่เชื่อพวกคุณอีกแล้ว!】
【มิน่าล่ะ ถึงมีคนบอกว่าพวกคุณเป็นพวกหลอกลวงกันหมด!】
【ฉันจะให้รีวิวแย่พวกคุณ!】