สิ่งในโลกนี้ช่างคาดเดาได้ยากเสมอ และประวัติศาสตร์ก็มักมีเรื่องบังเอิญและความบังเอิญที่คาดไม่ถึงมากมาย กองทัพของหลิวปังไม่รู้ว่าภายในกองทัพของตนมีคนทรยศที่ทรยศและเสียสัตย์อย่างเฉาอู๋ซาง แอบขายข้อมูลให้เซี่ยงอวี่เพื่อหวังรับผลงานและขอรางวัล
ที่สำคัญ เนื้อหาที่แอบบอกนั้นยังเป็นแบบ "ได้ยินมาเล่าต่อ" ตัดตอนเอาแต่ใจ หรือแม้กระทั่งไร้ร่องรอยเสียด้วยซ้ำ เพราะถึงแม้หลิวปังเองจะมีความคิดอยากเป็นเจ้ากวนจง แต่ก็ไม่เคยคิดจะตั้งจื่ออิงเป็นอัครมหาเสนาบดีเลย
น่าสงสารเสียจริง ฟ้าดินก็ไม่เมตตาหลิวปังนักหรอก สายลับในกองทัพของตัวเองอย่างเฉาอู๋ซางไม่ว่าจะยังไงก็เป็นแค่จั่วซือหม่า ไม่ใช่บุคคลสำคัญในวงวางนโยบายหลัก ตอนที่เขากับจางเหลียงกำลังกังวลใจ ฟ้าส่งเซี่ยงป๋อมาให้ ลุงแท้ๆ ของเซี่ยงอวี่
ต้องรู้ไว้ว่าเซี่ยงป๋อเป็นบุคคลสำคัญในกองทัพฉู่ มีสถานะที่เหนือชั้น ข่าวที่เขานำมาและบทบาทที่เขาเล่นนั้นเฉาอู๋ซางเทียบไม่ติดเลย ในการศึกข่าวกรองก่อนงานเลี้ยงหงเหมิน เห็นได้ชัดว่าเพ่ยกงหลิวปังเป็นฝ่ายได้เปรียบเล็กน้อย
ความบังเอิญแบบนี้ โชคชะตาแบบนี้ หลิวปังคงจะหัวเราะตื่นขึ้นมาแม้ในความฝัน
ที่ค่ายทหารหลิวปังป้าซ่าง ในกระโจมของจางเหลียง
ในที่สุดเซี่ยงป๋อก็รับมือไม่ไหวกับการถามตรงๆ และอ้อมๆ ของจางเหลียง จึงพูดความจริงออกมา "อวี่เอ๋อร์กับฟานเจิงตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้ค่ำจะจัดงานเลี้ยงที่ค่ายหงเหมิน เชิญแม่ทัพนายกองจากทุกแคว้นมาร่วมฉลองชัยชนะในการปราบฉินครั้งนี้ แม่ทัพทุกคนต้องมา หลิวปังขาดไม่ได้"
เมื่อได้ยินดังนี้ จางเหลียงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นบ้าง ที่จริงแล้วสิ่งที่เขาและหลิวปังกังวลที่สุดก็คือเซี่ยงอวี่จะยกทัพมาโจมตีโดยตรง กองทัพชั้นยอดสี่แสนที่กลับมาจากชัยชนะครั้งใหญ่ ไม่ใช่สิ่งที่กำลังพลเล็กน้อยของพวกเขาจะต้านทานไหวแน่นอน