ตะวันฉายแสงจ้า ฟ้าใสฤดูใบไม้ร่วง ทะเลสาบเจิ้นเจ๋อระยิบระยับ ทัศนียภาพงดงามไร้ที่ติ
หยินซวี่เงยหน้ามอง ฝูงห่านใหญ่บินผ่านฟ้า ว่ากันว่าหงส์บินสูงเป็นลางดี ทำให้การเดินทางไปอู๋เซี่ยนครั้งนี้เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ พลันนึกถึงการส่งสาส์นผ่านหงส์ห่าน ก็อดคิดถึงอวี้เหนียงไม่ได้ ไม่รู้ว่านางอยู่แห่งหนใด? ใจก็ห่อเหี่ยวลง
“ท่านชาย อีกสิบลี้ก็ถึงเมืองอู๋เซี่ยนแล้ว!”
“โอ้!”
เมื่อวันก่อน เซี่ยงเหลียงกำลังสู้กับโจวคังอย่างดุเดือด หยินซวี่กับอิงปู้นำคนปรากฏตัวทางด้านหลัง โจมตีสองด้าน โจวคังสู้ไม่ได้ เกือบทัพแตกยับเยิน เซี่ยงเหลียงจึงส่งคนเชิญพวกเขาไปที่อู๋เซี่ยน เพื่อร่วมหารือแผนต่อต้านราชวงศ์ฉิน หยินซวี่จึงร่วมกับอิงปู้และอู๋เฉินนำทหารสามพันนายมา ส่วนอู๋รุ่ยอยู่เฝ้ารักษาที่ฟานอี้
เดินไปอีกไม่ไกล ศาลาหลังหนึ่งปรากฏในสายตา หยินซวี่เดาในใจ นี่คงเป็นศาลาหยุดพักสิบลี้ที่คนโบราณพูดถึง! มีทหารม้าหลายสิบนายรออยู่ที่นั่นแล้ว หยินซวี่กวาดตามอง คนแรกอายุประมาณสามสิบ หน้าใหญ่หูใหญ่ รูปร่างหนาเตี้ย ดูอบอุ่นและสุขุม ชายคนนั้นยกมือคารวะกล่าวเสียงดัง “คิดว่าท่านทั้งสามคงคือวีรบุรุษอิงปู้ หยินซวี่ และอู๋เฉิน!”
หยินซวี่ทั้งสามสบตากัน ลงจากม้ากล่าว “ใช่แล้ว แต่คำว่าวีรบุรุษนี้พวกเราไม่กล้ารับ ท่านคือ?”
ชายคนนั้นกล่าวเสียงดัง “ข้าจี้ปู้ รับคำสั่งจากท่านแม่ทัพเซียงให้มาต้อนรับทุกท่าน!”
จี่ปู้[^jibu]? หรือคือจี่ปู้ที่คำมั่นสัญญามีค่ากว่าทองคำนั่นเอง
จี่ปู้เป็นชาวฉู่ เป็นแม่ทัพใหญ่ใต้บัญชาเซี่ยงอวี่[^xiangyu] เขาชอบแสดงความกล้าหาญ ชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ มีชื่อเสียงในเรื่องการรักษาคำพูดและความซื่อสัตย์ เป็นที่รู้จักกันดีในดินแดนฉู่ ดังนั้นชาวฉู่จึงมีคำพูดที่แพร่หลายว่า 'ได้ทองพันชั่ง ก็ไม่เท่าได้คำมั่นสัญญาจากจี่ปู้' สำนวน 'หนึ่งคำมั่นสัญญามีค่ากว่าทองพันชั่ง' ก็มีที่มาจากเขา
'นี่คือพี่จี่ปู้สินะ รู้จักชื่อเสียงมานานแล้ว!' หวินซวี่ยกมือคารวะ