ภายในหุบเขา การต่อสู้ระหว่างโจวห่าวกับอิ๋นหนานได้เริ่มขึ้นแล้ว
โจวห่าวต้องการช่วยซูถงระบายอารมณ์ เพื่อได้รับความนิยมและบุญคุณจากตระกูลซู ขณะเดียวกันก็โกรธมากที่ชายหนุ่มกล้าดูหมิ่นตระกูลโจว จึงอยากลงมือสั่งสอน ส่วนหยินซวี่ต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเองและศักดิ์ศรีของเยว่อ๋อง ทำให้ทั้งสองฝ่ายขัดแย้งกันรุนแรง ต้องแก้ด้วยการต่อสู้เท่านั้น!
ซูถงที่ยืนดูอยู่ข้างๆ เห็นภาพนี้แล้วรู้สึกตื่นเต้นจนพูดไม่ถูก ในที่สุดก็มีคนสั่งสอนหยินซวี่เสียที
กำลังคนมากมายเป็นความจริงที่ไม่เคยเปลี่ยน ซูถงไม่เชื่อเลยว่าหยินซวี่จะสู้กับคนนับร้อยของโจวห่าวได้ และไม่เคยคิดว่าหยินซวี่จะมีข้ออ้างที่จะหนีรอดไปได้ในวันนี้ นางคิดว่า 'เจ้าไม่ใช่เหรอที่ชอบอวดเก่งนัก? งั้นก็ลองดูสิว่าเจ้าเก่งแค่ไหน?'
ส่วนสวี่ซวนที่อยู่ข้างๆ กลับแตกต่างออกไป สายตาของเขาซับซ้อนกว่า ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็ไม่ใช่เรื่องดีต่อตระกูลซูของเขา อนิจจา ถ้ารู้แต่เนิ่นๆ ก็คงห้ามน้องสาวไว้
ถ้าไม่ไปหาเรื่องคนอื่นก่อน เหตุการณ์จะบานปลายถึงเพียงนี้หรือ? ทันใดนั้นสวี่ซวนรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นอย่างที่ว่า เอาแต่ก่อกรรมทำเข็ญ รับผลกรรมของตัวเอง!
เมื่อองครักษ์ตระกูลโจววิ่งเข้ามา หยินซวี่ไม่มีความหวั่นไหวใดๆ เลย ซูอานสั่งให้ทหารรักษาพระองค์สิบแปดนายเข้าร่วมการต่อสู้ทันที พวกเขาต้องการดูว่าความสามารถขององครักษ์ตระกูลโจวนั้นถึงขั้นไหน? และนี่ก็เป็นการทดสอบภาคสนามที่ดีสำหรับทหารรักษาพระองค์ของพวกเขาด้วย? ครั้งนี้รวมซูอานด้วยทั้งหมดสิบเก้าคนพุ่งออกไป ก่อตัวเป็นแนวป้องกันที่มองไม่เห็นต่อหน้าเยว่อ๋องหยินซวี่
พวกเขาจะไม่ยอมให้องครักษ์ตระกูลโจวสักคนผ่านไปถึงแคว้นเยว่ได้ และเยว่อ๋องหยินซวี่เองก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นเรื่องความปลอดภัยก็น่าจะไม่มีปัญหามากนัก ทหารรักษาพระองค์ขึ้นชื่อเรื่องความเก่งกาจ การต่อสู้ระยะสั้นก็พิสูจน์เรื่องนี้แล้ว