ผิงอู่จงใจลดเสียงลง คนข้างหลังจึงเห็นแค่ทั้งสองขยับปาก แต่ไม่รู้เนื้อหาที่พูดคุยกันเลย
“พวกเขารู้จักกันหรือ?” ซูถงพึมพำกับตัวเอง สายตาที่มองโจวห่าวก็เพิ่มความสงสัยขึ้น
โดยสรุปไม่ว่ายังไงสิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญ สำคัญคือผิงอู่วรยุทธสูงส่ง และจะลงมือกับหยินซวี่
เมื่อเห็นหยินซวี่ชักดาบออกจากฝัก พวกเขาก็รู้ว่าละครดีมาแล้ว ซูอานกลับเป็นกังวล เพราะผิงอู่หันหลังให้เขา จึงไม่รู้ตัวตน ถึงหยินซวี่ฝีดาบจะดี แต่ไม่รู้ว่าจะต้านทานได้ไหม?
หยินซวี่รู้ดีว่าเรื่องวันนี้หนีไม่พ้น1 ต้องสู้กับผิงอู่แบบตัวต่อตัวอย่างหนัก
เมื่อก่อนมีสองครั้งที่สู้กัน ล้วนเป็นฝ่ายหยินซวี่ชนะเล็กน้อย วันนี้ศึกที่สามก็ไม่ต้องพูดถึง สำหรับเรื่องนี้หยินซวี่ไม่ได้มั่นใจเต็มที่ แต่ก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกัน ศึกนี้ถือเป็นการเตือนตระกูลโจวด้วย ผิงอู่รู้จักตัวตนของตัวเอง หมายความว่าโจวห่าวตอนนี้อาจจะรู้แล้วเช่นกัน ดูสถานการณ์วันนี้ ตระกูลโจวตั้งใจจะลอบสังหารเขาที่นี่ อุบายเช่นนี้หยินซวี่จะยอมให้สำเร็จได้อย่างไร? ดังนั้นเขาจึงต้องการใช้ผิงอู่เป็นตัวอย่าง ตีหัวตระกูลโจวให้สาแก่ รอเมื่อกลับไปยังเมืองซานอินก็จะลงมือจัดการตระกูลโจว
ผิงอู่มองตว้านสุ่ยที่หลุดจากฝัก หัวเราะเย็น สายตาเผยความเกลียดชังและอาฆาตอย่างไม่สิ้นสุด
เมื่อครั้งที่อันและหยาง ตนเองก็พ่ายแพ้ภายใต้คมดาบนี้ ทำให้ซ่งอี้ถูกฆ่า ตนเองได้รับบาดเจ็บหนีไป เหมือนหมาจรจัด เกือบเสียชีวิต กล่าวได้ว่าความทุกข์ทรมานที่ได้รับล้วนเกิดจากหยินซวี่และตว้านสุ่ยนี้ ดังนั้นวันนี้ต้องเอาคืนเป็นร้อยเท่าพันทวี ตอนนี้ผิงอู่เกือบจะคลั่งแล้ว
หลายปีนี้เขาฝึกฝนการฟันดาบอย่างหนักในที่ลับ เขาคิดว่าตนเองจะไม่แพ้ใต้ดาบของหยินซวี่อีก นอกจากนี้ วันนี้เขาตั้งใจจะสู้กับหยินซวี่แบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ในด้านจิตใจถือว่าวางตัวเองในที่ตายแล้วจึงรอด
ตว้านสุ่ยเปล่งประกายเย็นเฉี่ยว ผิงอู่ก็ชักดาบยาวออกมา ในวินาทีที่ทั้งสองคนสองดาบเผชิญหน้า คนตระกูลโจวรู้สึกเหมือนอากาศหยุดนิ่ง