เกาอี้รีบเดินเข้าไปในห้องหนึ่งของพระราชวังเยว่ ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของขุนนางรัฐเยว่
'ผูจวิ้น!' เกาอี้เรียกทันทีที่เข้าไปในประตู สีหน้าที่กังวลใจเผยให้เห็นความรีบร้อนอยู่บ้าง
เยว่อ๋องหยินซวี่ไม่อยู่ชั่วคราว ราชการของรัฐเยว่ให้เขารับผิดชอบ ส่วนด้านการทหารให้ผูจวิ้นดูแล
ผูจวิ้นเห็นดังนั้นก็รีบถามว่า 'เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไร?'
เกาอี้ขมวดคิ้ว กล่าวว่า 'ตระกูลโจวและซูเพิ่งได้รับข่าว มีความผิดปกติ!'
ผูจวิ้นเลิกคิ้ว ได้ยินเกาอี้กล่าวว่า 'บุตรชายคนโตของตระกูลโจว โจวห่าว นำคนกว่าร้อยออกไป เมื่อครู่ซูเจี้ยนบุตรชายคนโตของตระกูลซูก็พาคนสามร้อยออกไป ต่างมุ่งไปทางเดียวกัน อาจเป็นเขาไคว่จี!'
พอพูดจบ จิตใจของทั้งสองก็หนักอึ้ง ปัจจุบันเยว่อ๋องหยินซวี่กำลังอยู่บนเขาไคว่จี มีองครักษ์ติดตัวเพียงยี่สิบคน ตระกูลซูและตระกูลโจวตอนนี้ล้วนเป็นบุคคลอันตราย
พวกเขาพาคนจำนวนมากไปยังเขาไคว่จี จุดประสงค์อะไร? ทำให้ทั้งสองต้องระวังตัวเป็นพิเศษ!
'หรือว่าข่าวรั่ว? ตระกูลโจวและซูมุ่งไปหาองค์ฮ่องเต้หรือ?' เกาอี้กล่าวด้วยความเป็นกังวล
ผูจวิ้นพยักหน้าแล้วพูดว่า "มีความเป็นไปได้นั้น แต่การเดินทางของฝ่าบาทเป็นความลับมาก เรื่องนี้ยากที่จะสรุปได้นะครับ"
เกาอี้พูดว่า "แล้วจะทำยังไง? หรือส่งคนรีบไปคุ้มกันฝ่าบาทดี?"
หลังจากผูจวิ้นครุ่นคิดเล็กน้อย ก็พูดว่า "ไม่ดี ตระกูลโจวและซวี่ต้องการอะไรกันแน่ยังไม่รู้ ถ้าเราคิดมากไป การส่งทหารไปตอนนี้จะไม่เป็นการเปิดโปงหรือ? บางทีฝ่าบาทอาจจะปลอดภัยดี แต่กลับต้องตกอยู่ในอันตรายเพราะสิ่งนี้"