ชายหนุ่มเห็นน้องสาวขมวดคิ้ว มองไปทางไกลด้วยความไม่พอใจ สายตาก็จ้องตามไปด้วย
ด้านนั้นมีคนหนึ่งกำลังล้างกระต่ายป่า เลือดทั้งหมดไหลลงแม่น้ำ ฝ่ายนี้ลูกน้องของตนกำลังตักน้ำ…
คนทั้งสองฝ่ายไม่ยุ่งเกี่ยวกัน ต่างก็ยุ่งกับของตน โดยปกติก็ไม่มีอะไร แต่ปัญหาคือ อยู่ในลำธารสายเดียวกัน หยินซวี่อยู่ต้นน้ำ ส่วนตนเองอยู่ปลายน้ำ ข้อแตกต่างอยู่ตรงนี้
ชายหนุ่มรู้น้องสาวโกรธเรื่องอะไร น้องสาวชุดแดงนี้รักความสะอาดมาตั้งแต่เด็ก นางรู้สึกว่าอีกฝ่ายทำให้น้ำที่นางใช้สกปรก ถ้าเป็นปกติก็คงหัวเราะเยาะทิ้งไป แต่เพราะเมื่อกี้พูดถึงเรื่องแต่งงานทำให้นางไม่สบายใจ นิสัยเอาแต่ใจถูกกระตุ้นอีกครั้ง จึงแสดงความโกรธอย่างรุนแรง
ถ้าเป็นปกติ พี่ชายอย่างเขาจะต้องตำหนินางสักสองสามคำและห้ามปราม แต่วันนี้ไม่ได้ เพิ่งจะเกลี้ยกล่อมให้นางยอมรับเรื่องที่นางไม่ชอบ ตอนนี้ถ้าห้ามอีก เจ้าน้องสาวคงจะโกรธจัด เขาในฐานะพี่ชายไม่อยากทำให้น้องสาวเสียใจอีก และไม่ต้องการหาความเดือดร้อนใส่ตัว
เขารู้ว่าน้องสาววันนี้ไม่สบายใจ ความโกรธเต็มอกต้องหาทางระบาย ก็ได้แต่บอกว่าพวกนั้นโชคร้ายที่มาเจอพอดี เอาเถอะ ก็ห้ามไม่ได้ ก็ปล่อยให้นางเอาแต่ใจอีกสักพัก มองดู อีกฝ่ายมีแค่ยี่สิบคน ฝ่ายเรามีสี่ห้าสิบคน ทางกำลังไม่ด้อยเลย
อีกอย่างตระกูลเราเป็นตระกูลใหญ่ระดับต้นๆ ของเยว่กั๋ว มีพลังแข็งแกร่ง จึงไม่กลัวที่จะทำให้ใครโกรธ ยิ่งกว่านั้น ขอแค่น้องสาว ไม่ผิดสัญญา ตอบรับการจัดเตรียมของตระกูลอย่างราบรื่น ถ้าถูกส่งเข้าไปในพระราชวังจริง ตอนนั้นก็จะกลายเป็นญาติราชวงศ์ บนแผ่นดินเยว่กั๋วนี้ จะต้องกลัวใครอีกเล่า?
ยิ่งกว่านั้น เรื่องวันนี้แค่ใช้อำนาจบังคับ ให้อีกฝ่ายยอมผ่อนปรนหน่อยก็พอ ไม่จำเป็นต้องปะทะกัน ดังนั้นก่อนที่น้องสาวจะโกรธจัด ชายหนุ่มจึงรีบพูดขึ้นว่า “น้องสาว ข้าให้พวกเขาไป…”
นี่คือที่สุดที่เขาทำได้แล้ว เขารู้ว่าถ้าน้องสาวของตนเอ่ยปาก ก็จะต้องสั่งให้อีกฝ่ายไปให้พ้น ถ้าอีกฝ่ายลังเลนิดหน่อย ก็อาจจะลงมือใช้หมัดเท้า ดูสถานการณ์วันนี้ ทั้งสองฝ่ายออกมาล่าสัตว์ ต่างก็พกอาวุธ อาจจะถึงขั้นใช้ดาบเผชิญกัน เลือดสาด ณ ที่นั้นคงไม่ดีแน่!