ข้อความเต็มไม่มีโฆษณา บทที่ 208 ซ่อนสาวในกระโจมทอง (ตอนต้น)
ในป่าแห่งหนึ่งนอกค่ายหงเหมิน ที่นี่พ้นเขตควบคุมของชาวฉู่ไปแล้ว ตู้ซางและหลิวเฉิงถอนหายใจโล่งอกชั่วคราว ครั้นถอนหายใจยาว ก็กลับมากังวลอีก เพราะบนเส้นทางหนี จื่อเย่หายไป!
หลิวเฉิงเสียใจจนพูดไม่ออก นั่งยองๆ อยู่กับพื้นไม่พูดสักคำ เพราะการตัดสินใจผิดพลาดของเขา คนของตัวเองตีกันเอง ทำลายแผนการดีๆ ของตู้ซาง จนทำให้ปฏิบัติการกู้ภัยที่ใกล้จะเห็นแสงสว่างล้มเหลว ที่สำคัญที่สุดคือทำให้ฉินอ๋องจื่ออิงตาย หมดโอกาสอีกแล้ว!
จื่ออิงตายแล้ว จื่อเย่จึงกลายเป็นทุกสิ่ง ตอนฝ่าวงล้อมออกจากค่ายซินเฟิงหงเหมิน เขาจับมือจื่อเย่ไว้แน่น ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จึงปล่อยมือ น้องสาวเล็กที่โกรธและเศร้าจึงหายไป เขาไม่กล้าคิด ถ้าจื่อเย่เป็นอะไรไปอีก... เขาตายร้อยครั้งก็ไม่พอ!
ตู้ซางเห็นดังนั้น ก็เดินไปตบไหล่หลิวเฉิง พูดว่า: 'วางใจเถอะ ข้าส่งคนกลับไปรับแล้ว ถ้ามีข่าวขององค์หญิงจื่อเย่จะส่งมาให้ทันที!'
วันนี้ปฏิบัติการกู้ภัยล้มเหลว ตู้ซางรู้ดีว่าถ้าเขานำข่าวการตายของจื่ออิงกลับไป หลี่ซือจะมีปฏิกิริยาอย่างไร? ถึงแม้เรื่องนี้เกิดจากหลิวเฉิง แต่จุดประสงค์ของหลิวเฉิงก็เพื่อช่วยจื่ออิง โทษก็แค่ก่อนหน้านี้ไม่มีการสื่อสารกัน มิฉะนั้นถ้าทำพร้อมกันก็คงไม่ถึงขนาดนี้!
การกล่าวโทษใครก็ไร้ความหมายในเวลานี้ เรื่องก็เป็นเช่นนี้แล้ว ใครก็เปลี่ยนข้อเท็จจริงไม่ได้ มีแต่ต้องบอกว่าฟ้าไม่คุ้มครองฉินกั๋ว! ช่างเป็นเคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ พอจื่ออิงเสียชีวิต บุตรสาวคนเดียวของฝูซูอย่างจื่อเย่ก็กลับตกอยู่ในอันตราย!
ตู้ซางครุ่นคิดว่า นายเก่าทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อชดใช้ให้พี่น้องจื่ออิง คิดจะกอบกู้สถานการณ์และฟื้นฟูฉินกั๋ว บัดนี้ทุกอย่างกลายเป็นหมอกควัน หลี่ซือยังมีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ไหม? ตอนนี้สิ่งเดียวที่อาจค้ำจุนความเข้มแข็งของหลี่ซือก็คือจื่อเย่ ตู้ซางจึงไม่จากไป!
ได้ยินคำปลอบใจของตู้ซาง หลิวเฉิงเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลอเบ้า พยักหน้าพูดว่า 'ขอบคุณท่านพี่!'
'อะไรจะขอบคุณไม่ขอบคุณ ความปลอดภัยขององค์หญิงจื่อเย่สำคัญที่สุด!' สีหน้าของตู้ซางยังคงเรียบเฉย ค่อนข้างเย็นชา!