เลือดกระเซ็น หัวซ่งอี้กลิ้งไปไกล ตาเบิกกว้าง เผยความกลัวและตกใจมากมาย เขาคิดว่าเซี่ยงอวี่จะจับเขาไปเคลื่อนพลข้างนอก แล้วหนีรอด เขาคิดว่าเซี่ยงอวี่จะไม่ฆ่าเขาทันที แต่เขาผิด เซี่ยงอวี่ลงมือไม่ลังเล เขาตายไม่หลับตา
ในกระโจมทัพกลาง เหล่าขุนพลเห็นหัวซ่งอี้กับเลือดเต็มพื้น รู้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น ซ่งอี้ตายแล้ว เซี่ยงอวี่แข็งแกร่งยิ่ง สามารถควบคุมชีวิตพวกเขา แม้แต่ขุนพลฝ่ายซ่งอี้ก็ทำตัวหงอยเหง ไม่กล้าหายใจแรง นายตายแล้ว ต้องหาทางอื่น อย่าดันทุรังไปจนสุดทาง
หยินซวี่และเซี่ยงจวงยืนนิ่งอยู่กับที่ตรงนั้น ปลายดาบหยดเลือดเปาะแปะ ยิ่งทำให้คนมองหวาดกลัว หัวพลเอกที่ฉลาดเหล่านี้รู้ดีว่าถ้าตอนนี้ลังเลแม้สักนิด ซ่งอี้จะเป็นตัวอย่าง หัวขาดใครก็ไม่อยาก ดังนั้นพวกเขาจึงยอมสวามิภักดิ์ต่อเซี่ยงอวี่ในทันที ที่เห็นได้ชัดว่าบุคลิกและความสามารถของซ่งอี้นั้นมีจำกัดพอสมควร เจอเรื่องแบบนี้ไม่มีสักคนที่ยอมตายเพื่อจงรักภักดี พอต้นไม้ล้มลิงก็แตกกระเจิงเพียงชั่วพริบตา
หน้ากระโจมใหญ่จอแจวุ่นวาย ทหารองครักษ์ของซ่งอี้รีบวิ่งมา เซี่ยงอวี่หัวเราะเย็นชาหยิบหัวของซ่งอี้ขึ้นจากพื้น แล้วเดินผึ่งผายมุ่งหน้าไปที่ประตู หยินซวี่ เซี่ยงจวง อิงปู้ และหยูจื่อชี ตามหลังไปติดๆ
ทหารองครักษ์ของซ่งอี้ได้ยินเสียงต่อสู้ในกระโจม จึงรีบรุดมาพบกับผิงอู่ที่ได้รับบาดเจ็บหนีออกมา แต่แปลกที่ผิงอู่ไม่ได้สนใจพวกเขาเลย ไม่หยุดอยู่ และหายตัวไปในค่ายทหารอย่างรวดเร็ว พวกองครักษ์กำลังจะบุกเข้าไป เซี่ยงอวี่ก็ออกมา ชูหัวที่ยังเลือดไหลเปื้อนโชกขึ้นสูง ตามมาด้วยปีศาจสังหารที่เย็นชา ดาบยาวเปื้อนเลือดที่ทำให้คนหวาดกลัว
องครักษ์เห็นชัดเจนว่าหัวนั้นคือซ่งอี้ ใช่แล้ว! นายที่พวกเขาจงรักภักดี คือท่านแม่ทัพใหญ่ซ่งอี้
แม่ทัพใหญ่ถูกฆ่าแล้ว? องครักษ์บางคนยังงุนงง เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ขณะที่พวกเขาตกใจไม่แน่ใจ ทหารจำนวนนับไม่ถ้วนก็กรูกันมาจากทุกสารทิศ ด้านหนึ่งเป็นเพราะเสียงต่อสู้ในกระโจมทัพกลางดึงดูด อีกด้านคือการที่ฟานเจิงและเฉินผิงจงใจจัดแผนยุยงทหารทั้งสามกองทัพให้มาเรียกร้องคำตอบ โดยสอดแทรกพวกคนสนิทของกองทัพไคว่จีมาช่วยเซี่ยงอวี่