ถูกซ่งอี้แย้งกลับกระทันหัน สถานการณ์ไม่ค่อยดี การสังหารที่วางแผนไว้ก็ทำได้ยาก
อุปสรรคใหญ่ที่สุดคือผิงอู่ ในกระโจมมีเขาคนเดียวที่เป็นมือถืออาวุธ ถ้ามือเปล่าอาจสู้ได้ หยินซวี่กำลังลำบาก การใส่ร้ายของซ่งอี้ทำให้เขาเห็นความหวัง
เพื่อให้คำให้การของหม่าเต๋อลู่ที่เรียกว่านายสิบทหารฉินน่าเชื่อถือ ซ่งอี้ประมาทให้คนนำตว้านสุ่ยเข้ามา อาวุธก็ปรากฏขึ้น หยินซวี่คิดในใจอย่างรวดเร็ว ใช้เสียงหัวเราะและการเปิดโปงจุดอ่อนดึงดูดทุกคน เข้าใกล้ตว้านสุ่ยสำเร็จ พอทหารไม่ตั้งตัว คว้าตว้านสุ่ยอย่างรวดเร็ว มีอาวุธในมือ ก็มีทุนที่จะต่อสู้กับผิงอู่
คำว่า 'ลงมือ' ทำให้ทุกคนตะลึง เซี่ยงอวี่และพวกตอบสนองแล้ว หยูจื่อชี จี้ปู้ จงหลีเม่ยพุ่งไปที่ประตูกระโจม เซี่ยงจวง หลงจู อิงปู้พุ่งไปที่เวทีแม่ทัพ เซี่ยงอวี่ตรงไปที่ซ่งอี้ ตามแผนที่วางไว้
หยินซวี่ชักตว้านสุ่ยออกจากฝักทันที เลือดสาดกระเซ็น หม่าเต๋อลู่และทหารที่ถือดาบถูกตัดหัว
'ทุกคนหลบไปด้านข้าง!' หยินซวี่ตะคอกอย่างโกรธ แม่ทัพที่กำลังสับสนตกใจรีบหลบไปสองข้าง ไม่กล้าสูดหายใจ กลัวว่าจะได้รับบาดเจ็บ
หยินซวี่และพวกตอบสนองแล้ว ฝ่ายผิงอู่ก็ตอบสนองไม่ช้าเช่นกัน ตั้งแต่เซี่ยงอวี่และหยินซวี่เข้าไปในกระโจมใหญ่ เขาก็เริ่มจับตาดูสังเกต พลางมองไปมองมา ก็รู้สึกแปลกใจ เพราะวันนี้ที่มาล้วนเป็นนายทหาร ส่วนฟานเจิง เฉินผิง ที่ปรึกษาขุนนางพวกนั้นกลับไม่มีสักคน ดูเหมือนจะผิดปกติ